Το Τάμα του Έθνους

Τάμα του Έθνους Το Μνημείο της Παλιγγενεσίας ΜΕΡΟΣ (B) Επιλογή χώρου 3.4.2021

Συνέχεια ἀπὸ τὸ

https://www.fotgrammi.gr/το-τάμα-του-έθνους/τάμα-του-έθνους-στο-πεδίο-του-άρεως-30-3-1930-τ/

 

Β.ΘΕΣΕΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ

Ἐκτὸς τῶν συγκεκριμένων γνωστῶν τοποθεσιῶν τῶν Ἀθηνῶν ὅπου ἔγιναν προσπάθειες γιὰ τὴν κατασκευὴ τοῦ Τάματος (ἴδ. περιοδικόν μας «Φωτεινὴ Γραμμή, ἰδίως τεύχη 69 καὶ 70 ΠΗΓΗ 6) ἐπροτάθησαν καὶ ἄλλες τοποθεσίες.

 

 

 

Μὲ τὴν Βασιλεία τοῦ Γεωργίου τοῦ Α΄ καὶ τὴν Πρωθυπουργία τοῦ Θρασυβούλου Ζαΐμη, οἱ ὁποῖοι, ὡς γνωστόν, ἤθελαν νὰ ἀνεγείρουν τὸ μνημεῖο εἰς τὴν Πλατ. Ὁμονοίας, συνδέεται ἡ  «Σφαγὴ στὸ Δήλεσι» (ἤ «δράμα τοῦ Ὠρωποῦ», ὅπως ἐπίσης λέγεται): ἦταν ἡ σύλληψις, ἡ ὁμηρία καὶ τελικὰ ἡ θανάτωσις, ἀπὸ τοὺς λήσταρχους Ἀρβανιτάκηδες ὁμάδος Ἄγγλων καὶ Ἰταλῶν περιηγητῶν στὶς ἀρχὲς τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 1870 στὸ Δήλεσι. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ εἶχε ἀντίκτυπο στὶς διπλωματικὲς σχέσεις Ἑλλάδος, Ἀγγλίας καὶ Ἰταλίας, καὶ ὡδήγησε τελικῶς εἰς τὴν πτώσιν τῆς κυβερνήσεως τοῦ Θρασύβουλου Ζαΐμη, μὲ ἔμμεσον ἀποτέλεσμα καὶ τὴν ἐγκατάλειψιν τῆς ἰδέας τοῦ μνημείου εἰς αὐτὴν τὴν χρονικὴ περίοδο. Οἱ ληστὲς εἶχαν ζητήσει ἀρχικὰ καταβολὴ λύτρων 32.000 ἀγγλικῶν λιρῶν, ἀλλὰ τελικῶς ἡ Κυβέρνησις ὑπεχρεώθη, μετὰ τὴν δολοφονία τῶν ὁμήρων,  νὰ καταβάλλῃ εἰς κάθε οἰκογένεια θύματος ἀπὸ 22.000 λίρες, γιὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ τὴν διεθνῆ κατακραυγὴ καὶ αἰσχίστη λασπολογία. Κατὰ τὴν δίκη τῶν ληστῶν ἀπὸ τὶς καταθέσεις ὁρισμένων μαρτύρων «φωτογραφήθηκε» ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐγκεφάλους τῆς ἀπαγωγῆς ὁ Ἄγγλος τσιφλικὰς Φρανκ Νόελ, ὁ ὁποῖος  παρεπεμφθη εἰς δίκη, ἀλλὰ τελικῶς ἀπηλλάχθη μὲ βούλευμα (δηλαδή «μαγειρεύθηκε τὸ κουκούλωμα», ὡς εἴθισται πάντοτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἐφαρμοζομένης τῆς ρήσεως τοῦ Ἀναχάρσεως, φίλου καὶ μαθητὴ τοῦ Σόλωνος, 6η ἑκατονταετία π.Χ. : «ὅλοι οἱ ἀνθρώπινοι νόμοι ὁμοίαζουν μὲ δίκτυ ἀράχνης, ποὺ συλλαμβάνει ὅλα τὰ μικρὰ ζωύφια καὶ ὅλα τὰ μεγάλα τὰ ἀφήνει καὶ διέρχονται ἐλευθέρως ». Εἰς τὴν προκειμένη περίπτωσιν πρέπει νὰ ὑπενθυμίσουμε τὸ ἑξῆς: Ὅταν οἱ ἐπικίνδυνες σφῆκες κάνουν τό «salto mortale» καὶ διεισδύουν εἰς τὴν κυψέλη τῶν μελισσῶν, ὅλες οἱ μέλισσες πέφτουν ἐναντίον τῆς σφήκας καὶ ἐξουθενώνουν τὸν εἰσβολέα. Πρᾶγμα τὸ ὁποῖο δυστυχῶς δὲν τὸ ἐφαρμόζομε καὶ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι καὶ τοιουτοτρόπως ἀκολουθοῦν οἱ ὠδίνες καὶ οἱ ὁδύνες). Γεγονὸς εἶναι ὅτι πολλοὶ πολιτικοὶ τῆς ἐποχῆς χρησιμοποιοῦσαν συμμορίες ληστῶν καὶ τοκογλύφων, γιὰ νὰ πιέζουν τοὺς ψηφοφόρους τους.

(Ἰωάννης Μελετόπουλος :  «Τὸ Πάνθεον τοῦ 1821» {Δελτίον τῆς  Ἱστορικῆς καὶ Ἐθνολογικῆς  Ἑταιρείας τῆς   Ἑλλάδος, Ἐθνικὸν Ἱστορικὸν Μουσεῖον,  20, 1971-1977} ΠΗΓΗ 7)

καὶ

( https://el.wikipedia.org/wiki/ Σφαγή_του_Δηλεσιού ΠΗΓΗ 8)

 

 

 

Μία ἄλλη, διαφορετικὴ φωνὴ ἦταν τοῦ θερμοῦ Ἕλληνος ἀγωνιστὴ Γεωργίου Καλλισπέρη, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ Παρίσι προέτρεπε τὸ Μνημεῖο τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως νὰ ἀνεγερθῇ «ἐπὶ τῆς πλατείας Ὀλυμπίου Διός», δηλαδὴ δίπλα ἤ ἐν μέσῳ τῶν πανύψηλων στύλων τοῦ ναοῦ τοῦ Ὀλυμπίου Διός, διὰ νὰ γίνῃ ἕνας συγκερασμός –μία μέθεξις τοῦ ἀρχαίου μετὰ τοῦ νέου.

(Ἐφημερίδα «Νέα Ἐφημερίς, ἀριθ. 108, 19 Ἀπριλίου 1890, σελίδες 5 – 6 ΠΗΓΗ 9).

 

 

Μία ἄλλη ἐπίσης ἐνδιαφέρουσα θέσις ἦταν τὸ ΒΑΤΡΑΧΟΝΗΣΙ, τὴν ὁποία ἐπρότεινε ὁ ἱστοριοδίφης, λογοτέχνης, ἀκαδημαϊκός, δικηγόρος, ποιητὴς  Δημήτριος  Καμπούρογλου γιὰ Ἄλσος τῶν ἡρώων.

ΓΕΝΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Αρχείο PRI106.01 – Αρχείο Ιωάννη Δαμβέργη (Κ301)

Φάκελος  30, ὑποφάκελος 4, ὑπόμνημα 11.7.1922)

https://greekarchivesinventory.gak.gr/index.php/u-2717 (ΠΗΓΗ 10)

 

Τὸ Βατραχονήσι ἦτο νῆσος τοῦ ποταμοῦ Ἰλισσοῦ κάτω ἀπὸ τὸ Ζάππειον, ἐκεῖ ὅπου σήμερα εὑρίσκονται οἱ ἐγκαταστάσεις τοῦ Ἐθνικοῦ Γυμναστικοῦ Συλλόγου, ἔμπροσθεν τοῦ Παναθηναϊκοῦ Σταδίου (τοῦ γνωστοῦ Καλλιμάρμαρου)  καὶ τῆς ὁδοῦ Ἁγ. Σπυρίδωνος.

https://el.wikipedia.org/wiki/Βατραχονήσι  (ΠΗΓΗ  11)

 

 

 

Αθήνα 1852 -1854 περ. Το μονότοξο γεφύρι του Ιλισού κοντά στην Αγία Φωτεινή και το Ολυμπιείον.. ‘Εργο του Γάλλου ζωγράφου Alfred de Curzon που εκτέθηκε στο Παρίσι στο Salon 1861 δηλαδή τη έκθεση της Σχολής Καλών Τεχνών. . Τεκμηρίωση: Δέσποινα Δρεπανιά- Η Αθήνα μέσα στο Χρόνο…
http://www.mixanitouxronou.gr/se-pio-simio-i-athina-iche-vatrachonisi-ke-tritoxo-gefiri-eki-kathotan-i-tsourapo-pou-kratouse-tsilies-exo-apo-to-kafenio-opou-sichnazan-i-antivasiliki/ (ΠΗΓΗ 12)

 

μὲ  Πηγές αὐτῆς : «ΑΘΗΝΑ ζαφειρόπετρα» ΠΑΝΟΣ Ν. ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ (λαμπρὸς ἐρευνητής – συγγραφεύς) Εκδόσεις «Mpress» & Αthens Open Museum.  Φωτογραφίες αντλήθηκαν από την ομάδα «Η Αθήνα μέσα στο χρόνο»…(ΠΗΓΗ 13)

 

 

Ἡ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΚΑΤΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΟΣ τὸ 1929

εἶχε καὶ Εἰδικὲς Ἐπιτροπές, ὅπως τὴν Ἐπιτροπὴ τοῦ «Πανελληνίου Ἡρώου», ἡ ὁποία τελικῶς ἀπεφάσισε νὰ γίνῃ  ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ στὸ Πεδίου τοῦ Ἄρεως. Ἴδ. ΓΑΚ, Κατάλοιπα Ιωάννη Δαμβέργη, φάκ. 70, 1η – 3η Συνεδρίασις Ἐπιτροπῆς Ἡρώου, 04.02.1929, 11.02.1929 καὶ 25.02.1929 (ΠΗΓΗ 14).

 

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

 

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΛ 2103254321

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *