Άρθρα Περιοδικού "Φωτεινή Γραμμή"ΘρησκευτικάΨυχωφελή

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 77-ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
Πηγή: Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἅγιορείτης κλπ.

Κοίμησις τὴν 14ην Σεπτεμβρίου 407
Ἑορτάζει τὴν 13ην Νοεμβρίου ἡ μνήμη αὐτοῦ (μετεφέρθη ἀπὸ τὴν 14ην Σεπτεμβρίου διότι συνέπιπτε μὲ τὴν Ὕψωσιν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ)
τὴν 15ην Δεκεμβρίου ἡ χειροτονία του
εἰς Πατριάρχην Κων/πόλεως
τὴν 27ην Ἰανουαρίου ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων
την 26ην Φεβρουαρίου ἡ μνήμη τῆς χειροτονίας του εἰς πρεσβύτερον
καθὼς καὶ τὴν 30ην Ἰανουαρίου Τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.

Ὁ μέγας φωστὴρ καὶ μεγαλόφωνος τῆς οἰκουμένης διδάσκαλος κατήγετο ἀπὸ τὴν μεγαλόπολιν Ἀντιόχειαν τῆς Συρίας, υἱὸς ὢν γονέων εὐσεβῶν, πατρὸς μὲν Σεκούνδου ἀρχιστρατήγου, μητρὸς δὲ Ἀνθούσης. Πιθανὸν ἔτος γεννήσεως τὸ 349 μ.Χ. Εὐθὺς λοιπὸν κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς ζωῆς του πολλὴν ἀγάπην καὶ ἔρωτα εἶχεν ὁ Ἅγιος αὐτὸς εἰς τοὺς λόγους καὶ τὰ μαθήματα, διὸ εἰς ὀλίγον καιρὸν ἐπέρασεν ὅλην τὴν σοφίαν τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Χριστιανῶν καὶ ἔγινεν τέλειος κατὰ τὴν λογικὴν καὶ ρητορικὴν τέχνην καὶ πᾶσαν ἐπιστήμην. Ὅθεν διὰ τὴν προκοπὴν καὶ ἀρετήν του ἀπὸ μὲν τὰν Ἅγιον Μελέτιον τὸν Πατριάρχην Ἀντιοχείας ἔγινεν ἀναγνώστης, ἀπὸ δὲ τὸν Ἀντιοχείας Φλαβιανὸν ἔγινε διάκονος καὶ πρεσβύτερος. Πολλοὺς δὲ λόγους συνέταξεν ὁ χρυσοὺς αὐτοῦ κάλαμος, περὶ τὲ μετανοίας καὶ περὶ τῆς τῶν ἠθῶν εὐκοσμίας καὶ καταστάσεως, καὶ πᾶσαν σχεδὸν ἡρμήνευσε τὴν Θεόπνευστον Γραφήν. Ἐπειδὴ δὲ Νεκτάριος ὁ Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ, διὰ τοῦτο μὲ τὴν ψῆφον τῶν ἐπισκόπων καὶ μὲ τὴν προσταγὴν τοῦ βασιλέως Ἀρκαδίου προσεκλήθη ὁ Ἰωάννης ἀπὸ τὴν Ἀντιόχειαν καὶ ἔγινε κανονικῶς Πατριάρχης τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων. Τόσον δὲ πολλὰ ἐπέδωκεν ὁ ἀοίδιμος τὸν ἑαυτόν του εἰς την ἄσκησιν καὶ ἐγκράτειαν, ὥστε ἔτρωγε μόνον τὸν χυλὸν τοῦ κριθαριοῦ καὶ πάλιν ἀπὸ αὐτὸν δὲν ἐχόρταινεν, ἀλλ’ ὀλίγον τὶ μετελάμβανε. Καὶ ὕπνον δὲ ὀλίγον ἐκοιμᾶτο, ὄχι ἐπὶ κλίνης ἀναπαυόμενος, ἀλλ’ ἱστάμενος ὀρθὸς καὶ ἀπὸ σχοινιῶν βασταζόμενος· ὅταν δὲ πολλὰ ἐκουράζετο, τότε ὀλίγον ἐκάθητο. Τότε δὲ καὶ περισσότερον ἐσχόλαζε καὶ κατεγίνετο ὁ θεῖος πατὴρ εἰς τὰς ἑρμηνείας τῶν θείων Γραφῶν καὶ εἰς τὰς διαλέξεις καὶ διδασκαλίας, διὰ μέσου τῶν ὁποίων πολλοὺς εἰς θεογνωσίαν καὶ μετάνοιαν ἔφερε. Τόσην δὲ ὑπερβολικὴν φιλανθρωπίαν εἶχεν εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ δεομένους ὁ Χριστοῦ μιμητής, ὥστε ἔγινε καὶ εἰς τοὺς ἄλλους τύπος καὶ παράδειγμα φιλοπτωχείας. Διὰ τοῦτο καὶ μὲ τοὺς ἐν ἐκκλησίᾳ λόγους ἐδίδασκεν ὅλους τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ἀγαποῦν μὲν καὶ νὰ ἐνεργοῦν τὴν ἀρετὴν αὐτήν τῆς φιλοπτωχείας, νὰ ἀπέχουν δὲ ἀπὸ τὴν πλεονεξίαν. Δι’ αὐτὸ πρῶτον προσέκρουσε εἰς τὴν βασίλισσαν Εὐδοξίαν καὶ εἰς ἔχθραν μετ’ αὐτῆς κατέστη. Ἐπειδὴ αὐτὴ μὲν ἥρπασε τὸν ἀμπελώνα μιᾶς χήρας Καλιτρόπης ὀνομαζομένης, ἡ ὁποία ἐφώναζε ζητοῦσα τὸ κτῆμα της, ὁ δὲ Ἅγιος ἐσυμβούλευε αὐτὴν νὰ μὴ κρατῇ τὸ ξένον πράγμα, καὶ ἐπειδὴ ἐκείνη δὲν ἐπείθετο, τὴν ἤλεγχε καὶ ἐθεάτριζεν ὁ ἅγιος μὲ τὸ παράδειγμα τῆς Ἰεζάβελ. Ὅθεν ἡ Εὐδοξία – Ἀδοξία ἐπισταμένως ἀγριωθεῖσα ὡς θηρίον κατέβασε τὸν Ἅγιον ἀπὸ τὸν θρόνον του, τὸ πρῶτον μὲν μόνη, τὸ δεύτερον δὲ καὶ διὰ τῶν ἐπισκόπων ἐκείνων, οί ὁποῖοι ἠκολούθουν περισσότερον εἰς τὰς δυναστείας καὶ ὑπολήψεις τῶν ἀξιωματικῶν ἀρχόντων, παρὰ εἰς τὴν εὐσέβειαν καὶ εἰς τοὺς θείους νόμους· ἔπειτα πάλιν ἀποκατέστη ὁ Ἅγιος εἰς τὸν θρόνον του.
Τελευταῖον δὲ ἐξωρίσθη ὁ Ἅγιος εἰς τὴν Κουκουσὸν τῆς Ἀρμενίας καὶ ἐκεῖ ὑπομείνας θλίψεις πολλὰς καὶ πολλοὺς ἀπίστους ὁδηγήσας εἰς τὴν θεογνωσίαν παρέδωκε τὴν ἁγίαν του ψυχὴν εἰς χεῖρας Θεοῦ ἐν ἔτει 407.

Ὁ δέ κατὰ πλάτος βίος τοῦ ἁγίου γράφει ὅτι μετὰ τὴν ἀπὸ τοῦ θρόνου καταβίβασιν καὶ ἐξορίαν τοῦ θείου πατρὸς ὅσοι ἐπίσκοποι συνήργησαν εἰς αὐτήν, ὅλοι ἐβασανίσθησαν πρότερον ἐκ Θεοῦ μὲ δεινὰς καὶ πολλὰς ἀσθενείας καὶ ἔπειτα ἀπέθανον. Ἡ δὲ Εὐδοξία πρώτη ἔπαθε τὰς ἀσθενείας αὐτάς, ἐπειδὴ καὶ πρώτη αὐτὴ παρενόμησε καὶ ἔγινε πρόξενος ἀπωλείας καὶ εἰς τοὺς ἐπισκόπους. Λέγουν δὲ ὅτι μετὰ τὸν θάνατον της, διὰ νὰ ἀποδειχθῇ ἡ ἀδικία, τὴν ὁποίαν ἔκαμε εἰς τὸν Μέγα Χρυσόστομον, ἐκινεῖτο καὶ ἔτρεμεν ὁ τάφος της εἰς διάστημα χρόνων ὁλοκλήρων τριάκοντα-δύο ( 32 ). Ὅτε δὲ ἀνεκομίσθη τὸ λείψανον τοῦ Ἁγίου εἰς Κωνσταντινούπολιν καὶ ἀπετέθη, ὅπου τώρα εἶναι, τότε καὶ ὁ τάφος ἐκείνης ἐστάθη καὶ πλέον δὲν ἔτρεμεν!!!…
Δὲν δύναμαι ἐδῶ νὰ σιωπήσω ἐκεῖνο τὸ συμβεβηκός, τὸ ὁποῖον προξενεῖ ἄκρον καὶ χωριστὸν ἔπαινον εἰς τὸν χρυσοῦν αὐτὸν Ἅγιον, καθὼς διηγεῖται αὐτὸ εἰς τὸν κατὰ πλάτος βίον αὐτοῦ ὁ Ἀνώνυμος Συγγραφεύς:
«Ἀδελφειός, ὁ ἐπίσκοπος τῆς ἐν Καππαδοκίᾳ Ἀραβισσοῦ, ὁ πολλὰ δεξιωθεὶς εἰς τὴν ἐξορίαν τὸν Ἅγιον, παρεκάλει τὸν Θεὸν μὲ θερμὰς δεήσεις, νὰ δείξῃ εἰς αὐτὸν ποίας δόξης ἠξιώθη ἐν οὐρανοῖς ὁ θεῖος Χρυσόστομος. Ἐνῷ λοιπὸν προσηύχετο ὁ Ἀδελφειός, ἦλθεν εἰς ἔκστασιν καὶ ἰδοὺ βλέπει ἕνα φωτοειδῆ ἄνδρα, ὁ ὁποῖος ἐδείκνυεν εἰς αὐτὸν ὅλους τοὺς διδασκάλους καὶ ἱεράρχας καὶ ὁσίους καὶ τὸν χορὸν ὅλων τῶν δικαίων, ὅσοι ἔφθασαν νὰ μεταβοῦν ἀπὸ τὴν γῆν εἰς τοὺς οὐρανούς. Τότε ὁ Ἀδελφειὸς ἔβλεπεν ὅλους ἐκείνους μὲ χαρὰν ἐπιθυμῶν νὰ ἰδῇ καὶ τὸν Ἰωάννην. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν τὸν εἶδεν ἐκεῖ, ἐλυπήθη. Τότε ὁ φωτοειδὴς ἐκεῖνος εἶπε πρὸς τὸν Ἀδελφειόν: “διατὶ ἐλυπήθης;;;;” Ἐκεῖνος ἀπεκρίθη: “διότι δὲν εἶδον εἰς τὸ τάγμα τὼν ἱεραρχῶν τὸν Κωνσταντινουπόλεως Ἰωάννην”, ὁ δὲ φανεῖς λέγει εἰς αὐτόν: “Τὸν χρυσοῦν, λέγεις, Ἰωάννην, τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ;;;;; Ἐκεῖνον τὸν ὑπὲρ ἄνθρωπον;;;;; Ἤξευρε ὅτι αὐτὸν δὲν εἶναι δυνατὸν εἰς σὲ νὰ ἰδῇς, διότι αὐτὸς εὑρίσκεται ἐκεῖ ὅπου εἶναι ὁ θρόνος τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Μίαν τοιαύτην ὀπτασίαν εἶδε καὶ ὁ ὅσιος Μάρκος ὁ ἀσκητὴς καὶ ἤκουσε τὰ ἴδια λόγια, τὰ ὁποῖα ἤκουσε καὶ ὁ Ἀδελφειὸς ἀπὸ τὸν Κύπρου Ἐπιφάνιον, ὁ ὁποῖος ὡδήγει αὐτὸν εἰς τὴν κατ’ ἔκστασιν ὀπτασίαν, καθὼς καὶ αὐτὸ ὁ Ἀνώνυμος διηγεῖται»!!!…
Ὁ Γρηγόριος ὁ Ἀλεξανδρείας εἰς τὸν βίον τοῦ Χρυσοστόμου καλεῖ αὐτόν «τῆς οἰκουμένης ἁπάσης διδάσκαλον καὶ φωστήρα»!!!!!…..
Ὁ μικρὸς Θεοδόσιος καλεῖ αὐτόν «οἰκουμενικὸν διδάσκαλον»!!!!!…..
Ὁ Λέων ὁ σοφὸς εἰς τὸ πρὸς αὐτὸν ἐγκώμιον λέγει «κοινὸν τῆς οἰκουμένης πατέρα», καὶ ὁ Ἀνώνυμος εἰς τὸν βίον αὐτοῦ ὀνομάζει «κοινὸν τῆς οἰκουμένης προμηθέα καὶ προστάτην». Ὁ Θεοδώρητος παρὰ Φωτίῳ λέγει αὐτόν «τῆς Ἐκκλησίας στόμα καὶ εὐσεβείας ἀνθρώπων ὀφθαλμόν»!!!…
Ὁ Πηλουσιώτης Ἰσίδωρος λέγει περὶ αὐτοῦ «Ὁ τῶν τοῦ Θεοῦ ἀπορρήτων σοφὸς καὶ ὑποφήτης (ἑρμηνευτὴς τῆς θείας βουλήσεως) Ἰωάννης, ὁ τῆς ἐν Βυζαντίῳ Ἐκκλησίας καὶ πάσης ὀφθαλμός»!!!…

ΜΕΓΑΛΑΙ ΣΩΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΣΟΦΙΑΙ
τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Θέλεις νὰ εὐεργετεῖσαι; Εὐεργέτησε ἄλλον.

Θέλεις νὰ ἐλεεῖσαι; Ἐλέεισε τὸν πλησίον.

Θέλεις νὰ ἐπαινεῖσαι; Παίνεσε ἄλλον.

Θέλεις νὰ ἀγαπᾶσαι; Ἀγάπησε.

Θέλεις νὰ ἀποκτήσῃς πρωτεῖα;
Παραχώρησε σὲ ἄλλον τὰ πρωτεῖα.

Μισεῖς νὰ ὑβρίζεσαι; Μὴ ὑβρίσεις ἄλλον.

Μισεῖς νὰ φθονεῖσαι; Οὔτε σὺ νὰ φθονήσῃς ἄλλον.

Μισεῖς νὰ σὲ ἀπατοῦν; Οὔτε σὺ νὰ ἀπατήσῃς ἄλλον…

Αἱ 24 Μικραὶ προσευχαὶ τοῦ Ἁγ Ἰωάννου Χρυσοστόμου

1. Κύριε, μὴ στερήσης μέ τῶν ἐπουρανίων σου καὶ αἰωνίων ἀγαθῶν.

2. Κύριε, λύτρωσαί με τῶν αἰωνίων κολάσεων.

3. Κύριε, εἴτε λόγῳ, εἴτε ἔργῳ, εἴτε κατὰ νοῦν καὶ διάνοιαν ἥμαρτον, συγχώρησὸν μοι.

4. Κύριε, λύτρωσαί με ἀπὸ πάσης ἀνάγκης καὶ ἀγνοίας καὶ λήθης καὶ ραθυμίας καὶ τῆς λιθώδους ἀναισθησίας.

5. Κύριε, λύτρωσαί μὲ ἀπὸ παντὸς πειρασμοῦ καὶ ἐγκαταλείψεως.

6. Κύριε, φώτισον τὴν καρδίαν μου, ἥν ἐσκότισεν ἡ πονηρὰ ἐπιθυμία.

7. Κύριε, ἐγὼ μὲν ὡς ἄνθρωπος ἁμαρτάνω , σὺ δὲ ὡς Θεὸς ἐλέησόν με.

8. Κύριε, ἴδε τὴν ἀσθενεία τῆς ψυχῆς μου καὶ πέμψον τὴν χάριν σου εἰς βοήθειάν μου, ἵνα ἐν ἐμοὶ δοξασθῆ τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον.

9. Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἔγγραψον τὸ ὄνομα τοῦ δούλου σου ἐν βίβλῳ ζωῆς, χαριζόμενὸς μοι καὶ τέλος ἀγαθόν.

10. Κύριε ὁ Θεός μου, οὐκ ἐποίησα οὐδὲν ἀγαθὸν ἀλλ’ ἀρξαίμην ποτὲ τῇ εὐσπλαγχίᾳ σου.

11. Κύριε, βρέξον εἰς τὴν καρδίαν μου τὴν δρόσον τῆς χάριτός σου.

12. Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, μνήσθητὶ μου τοῦ ἁμαρτωλοῦ, τοῦ αἰσχροῦ, τοῦ πονηροῦ καὶ βεβήλου κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.

13. Κύριε, ἐν μετανοίᾳ μὲ παράλαβε καὶ μὴ ἐγκαταλίπης μέ.

14. Κύριε, μὴ εἰσενέγκης μὲ εἰς πειρασμόν.
15. Κύριε, δός μοι ἔννοιαν ἀγαθήν.

16. Κύριε, δός μοι δάκρυον καὶ μνήμην θανάτου καὶ κατάνυξιν.

17. Κύριε, δός μοι τῶν λογισμῶν μου ἐξαγόρευσιν.

18. Κύριε, δός μοι ταπείνωσιν, ἐκκοπὴν θελήματος καὶ ὑπακοήν.

19. Κύριε, δός μοι ὑπομονήν, μακροθυμίαν καὶ πραότητα.

20. Κύριε, ἐμφύτευσον ἐν ἐμοί τὴν ρίζαν τῶν ἀγαθῶν, τὸν φόβον σου.

21. Κύριε, ἀξίωσόν με ἀγαπᾶν σὲ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς μου καὶ τῆς διανοίας μου καὶ τῆς καρδίας, καὶ τηρεῖν ἐν πάσῃ τὸ θέλημά σου.

22. Κύριε, σκέπασόν μὲ ἀπὸ τὲ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ δαιμόνων καὶ παθῶν καὶ ἀπὸ παντὸς μὴ προσήκοντος πράγματος.

23 Κύριε, ὡς κελεύεις, Κύριε, ὡς γινώσκεις, Κύριε, ὡς βούλει γενηθήτω τὸ θέλημά σου ἐν ἐμοὶ.

24. Κύριε, τὸ σὸν θέλημα γενέσθω καὶ μὴ τὸ ἐμόν, πρεσβείαις καὶ ἱκεσίαις τῆς Παναγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων σου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰώνας.
Ἀμήν.

ΠΗΓΗ pentapostagma

 

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Τὸ μὴ κρίνετε, ἵνα μὴ κριθῆτε περὶ βίου ἐστί,
ΟΥ ΠΕΡΙ ΠΙΙΣΤΕΩΣ

 

ΣΧΟΛΙΑ ΕΚΔΟΤΟΥ

Ὁ ἀκριβοδίκαιος Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐκόπτετο νὰ ὑπερασπίζεται τὴν πτωχὴν χήραν, ἡ ὁποία εἶχε ἕνα περιβόλι δίπλα ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα καὶ τὸ ὁποῖον προσεπάθη μὲ κάθε θεμιτὸν καὶ ἀθέμιτον μέσον ἡ Αὐτοκράτειρα Εὐδοξία νὰ νοσφισθῇ. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος δὲν ἐδίστασε νὰ ἀποκαλέσῃ τὴν Εὐδοξίαν ὡς μίαν σύγχρονον Ἡρωδιάδα. Ὅπως ὁ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής, ἐκάθητο κάτω ἀπὸ τὴν οἰκίαν τῆς Ἡρωδιάδος καὶ ἐβροντοφωνοῦσε: «Πάλι Ἡρωδίας μένεται, πάλι Ηρωδιὰς ζητεῖ τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου ἐπὶ πίνακι»!!!…

Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἁγνοὶ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὄχι ὅπως οἱ σημερινοί, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ἴχνος εὐσυνειδησίας καὶ δὲν προστατεύουν τὸ ποίμνιό των, ἀλλὰ ἀπεναντίας ὑποκλίνονται καὶ κολακεύουν ἀναιδέστατα μητρομανῆ γύναια καὶ δεσποινάρια. Μάλιστα δὲ μερικῶν τρέχει ὁ σίελός των, ὅταν μὲ τὰς δύο παλάμας των βαυκαλίζονται, ὅταν πιάνουν μὲ τὰ δύο χέρια των τὰ μπράτσα γυναικαρίων καὶ ἐλπίζουν εἰς νεκρανάστασιν τῶν τρισαθλίων καὶ οὐδεμίαν ἀντίστασιν δυναμένων νὰ προκαλέσουν νεκρωμένων μελῶν τοῦ σώματός των. Εὐελπιστοῦμε νὰ μὴ ἀναγκασθῶμε νὰ δημοσιεύσωμε καὶ τοιαύτας φωτογραφίας. Διὰ νὰ δικαιολογοῦν δὲ τὴν ἀνικανότητά των, σύγχρονοι Ἱεράρχαι τολμοῦν νὰ ψέγουν τοὺς ὑψιπετεῖς ἀετούς, διότι δὲν εἶναι καὶ αὐτοὶ ἀετοί, ἀλλὰ εἶναι πλασμένοι νὰ γίνωνται κολοιοὶ δηλαδὴ καλιακοῦδες νὰ ὀσφραίνωνται πτώματα καὶ περιττώματα!!!…

Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν πρέπει νὰ μὴ παραλείψωμε νὰ τονίσωμε ὅτι ὁ Ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἐβεβαιώθη διὰ τὴν τρισαθλίαν συμπεριφορὰν Ἀρχιερέων καὶ ἄλλων κληρικῶν καὶ ἐβροντοφωνοῦσε: «τίποτε ἄλλο δὲν φοβήθηκα εἰς τὴν ζωήν μου ἐκτὸς ἀπὸ δεσποτάδες»!!!….

Ὁ μέγιστος Ἁγιομάρτυς – Ἐθνομάρτυς Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλὸς ἔλεγε: «τὰ τελευταῖα χρόνια οἱ κληρικοὶ θὰ εἶναι χειρότεροι ἀπό τοὺς λαϊκούς»!!!….

Ἐμεῖς ὅμως ἐπ’οὐδενὶ λόγῳ ἐπιτρέπεται νὰ κλυδωνιζώμεθα εἰς τὴν πίστιν, ἀλλὰ πρέπει ἀπεναντίας νὰ βαθύνωμε περισσότερον, ὅπως τὰ δένδρα, τὰ ὁποῖα προσπαθοῦν νὰ ριζώνουν βαθύτερον εἰς τὸ χῶμα, διὰ νὰ μὴ ἀνατρέπωνται ἀπό τὰς ἀνεμοθύελας, καὶ νὰ βροντοφωνῶμε:«πι στεύω Κύριε, βοήθοι μοι τῇ ἀπιστίᾳ»!!!…
Ὁ μέγιστος αὐτὸς Ἅγιος τοῦ Γένους μας, Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, προέβλεψε τὸν κίνδυνον τῆς ἀκραιφνοῦς Ὀρθοδοξίας μας καὶ ἐν γένει τοῦ Σύμπαντος Κόσμου καὶ ἐβροντοφωνοῦσε: «τὸν ἀντίχριστον πάπα νὰ καταριῶστε»!!!….

Διὰ νὰ περιγράψῃ κανεὶς τὰ ἀνεξάντλητα ἐγκώμια, τὰ ὁποῖα ἔχουν πλέξει ἄπειραι προσωπικότητες τῶν Ἁγίων Πατέρων εἰς τὸν τρισμέγιστον φωστήρα τῆς τρισηλίου Θεότητος, τὸν Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον, θὰ πρέπῃ νὰ συγγράψῃ ἀπείρους τόμους. Ἡμεῖς, ὅμως, οὔτε τὰς ἱκανότητας ἔχομε, οὔτε τὸν χρόνον δυνάμεθα νὰ διαθέσωμε πρὸς τοῦτον.

Τὸ μόνον, τὀ ὁποῖον πρέπει νὰ κάνωμε, εἶναι νὰ δοξάζωμεν τὸν Μέγιστον Δωροδότην Θεόν, ὁ ὁποῖος ἀναδεικνύει τοιαῦτα ἀναστήματα!!!…

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Τὸ νὰ ἐφησυχάζει κανείς, ὅταν τὸ κινδυνευόμενον εἶναι ἡ πίστις, τοῦτο εἶναι ΙΔΙΟΝ ΤΗΣ ΑΡΝΗΣΕΩΣ,
τὸ δὲ νὰ ἐλέγχῃ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *