Άρθρα Περιοδικού "Φωτεινή Γραμμή"Φωτεινή Γραμμή

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 71-ΕΚΔΟΣΙΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ τεῦχος 71

Δυστυχῶς, καθυστερήσαμεν νὰ ἐκδώσωμεν τὸ τεῦχος 71 διὰ πολλοὺς καὶ διαφόρους λόγους :
1. Εἴμεθα ἄκρως καταπογοητευμένοι, διαπιστώνοντες ὅτι οἱ Ἑλληνόπαιδες ἠμπορεῖ νὰ γνωρίζουν ἄριστα Ἀγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ἱσπανικά, Ἰταλικά, Ρωσικὰ μέχρι καὶ Κινέζικα, πλὴν ὅμως, διὰ νὰ λέγωμεν τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των: Δὲν γνωρίζουν ἑλληνικά !!!… Δὲν εἶναι αἴτιοι οἱ νέοι, ἀλλὰ πταίει τὸ αἰσχρότατον κατεστημένον καὶ οἱ διδάσκαλοί των, οἱ ὁποῖοι, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δὲν ἀνέρχονται διὰ τῆς ἀξιοκρατίας, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀναξιοκρατίας, τῆς φαυλοκρατίας, τῶν πολιτικῶν ἐξαρτήσεων, τοῦ ὁδοστρωτῆρος, δηλαδὴ τοῦ συνδικαλισμοῦ.Ὅλα αὐτὰ δὲν ἐνεργοῦν διὰ τὴν εὐημερίαν τοῦ συνόλου, δι᾽ἕν χρηστὸν κράτος δικαίου, ἀλλὰ διὰ νὰ δημιουργοῦν «μπανανίες» ὡσὰν τῆς Ἀφρικῆς, τῶν «μάο-μάο» καὶ «τὰμ –τάμ». Ἐπίσης «οἱ κλαδικές» συνδράμουν ἀφαντάστως νὰ ἀναρριχῶνται ἡμιμαθεῖς καὶ νὰ γίνωνται καθηγηταί, ὥστε τὰ Πανεπιστήμια νὰ μετατρέπωνται εἰς βιομηχανίας ἡμιμαθῶν. Ἀκόμη καὶ διπλωματοῦχοι τῆς γλωσσολογίας δὲν γνωρίζουν, ὄχι μόνον παρουσίασιν ἑνὸς ἐγγράφου, ἀλλὰ οὔτε κἄν ὀρθογραφίαν καὶ συντακτικόν!!!
2. Ἐντὸς αὐτοῦ τοῦ χάους παραμένουν, ὄχι μόνον οἱ ἰθύνοντες τῆς Πολιτείας, ἀλλὰ δυστυχέστατα καὶ οἱ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ἐμφανίζονται μόνον κατόπιν ἑορτῆς ὡς θηριομάχοι, διὰ νὰ ἀποδείξουν ὅτι ἐμφοροῦνται ὑπὸ Ὀρθοδόξων καὶ Ἐθνικῶν ἰδεῶν καὶ ἀρχῶν, προβαίνουν εἰς λεονταρισμοὺς καὶ σπασμωδικὰς ἐνεργείας, διὰ νὰ πίπτουν, εἰς τὰς συνειδήσεις τῶν εὐλαβῶν Χριστιανῶν καὶ τῶν Ἑλληνοψύχων. Οἱ ἀδαέστατοι αὐτοὶ ἰθύνοντες, «πονηροὶ καὶ γόητες, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι» προσεγγίζουν, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον τοὺς ἰθύνοντας, προσφέροντες εἰς αὐτούς «τόννους λιβανωτοῦ» διὰ νὰ τακτοποιῶνται παντοῦ καὶ νὰ γίνωνται «ἐντός, ἐκτὸς καὶ ἐπὶ τὰ αὐτά» καὶ νὰ παραγκωνίζουν τοὺς ἱκανούς, ἐντίμους, ἠθικούς, ἐναρέτους καὶ μὲ ἦθος ἐργασίας καὶ ἀκέραιον χαρακτῆρα.
3.Πρὸς τοῦτο, δίδουν ἐντολὰς εἰς ἡμιμαθεστάτους φοιτητάς των καὶ γράφουν λεξικὰ καὶ λοιπὰ συγγράμματα, τὰ ὁποῖα μάλιστα ἐκδίδει καὶ τὸ Ἀνώτατον Πνευματικὸν Καθίδρυμα, ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν εἰς τὸ Ἐθνικὸν Τυπογραφεῖον, δηλαδὴ μὲ τὸν ἱδρῶτα τοῦ βαρύτατα φορολογουμένου πτωχοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Τοιουτοτρόπως «βασιλεύει τὸ ἀγκάθι» κατὰ τὸν εἰς πάντα διαπρέψαντα θρυλικὸν γέροντα Αὐγουστῖνον Καντιώτην. Μὲ τὸν ρυθμόν, μὲ τὸν ὁποῖον βαδίζομεν, εἰς ὀλίγας δεκαετίας θὰ πρέπῃ νὰ μετακαλῶμεν Βάσκους, Καταλανούς, Ἱσπανούς, Γερμανοὺς ἑλληνιστὰς διὰ νὰ μάθουν οἱ ἑλληνόπαιδες ἑλληνικά. Ὁποῖον αἶσχος, εἰς καιρίας θέσεις καὶ τοῦ Ὑπ. Παιδείας νὰ βασιλεύουν καὶ θριαμβολογοῦν οἱ συνδικαλισταὶ καὶ ὁ συρφετὸς τῆς ἑκάστοτε κυβερνώσης φατρίας. Διὰ τοῦτο οὐδόλως ὑπάρχει σωστὸς ἐπαγγελματικὸς προσανατολισμός. Αἱ σπουδαὶ εἶναι μόνον διὰ νὰ παίρνουν κάποιο δίπλωμα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἄκρως ἄχρηστον, διὰ τὴν οἰκονομίαν καὶ τὴν κοινωνίαν καὶ μόνον ὠφέλιμον, διὰ νὰ ἔχουν κάποιο στοιχεῖον οἱ ὀκνηροί, οἱ ἀδαεῖς καὶ οἱ ἄνευ ἤθους ἐργασίας καὶ εὐσυνειδησίας, νὰ διορίζωνται εἰς τὸ δημόσιον καὶ ὡσὰν λαίμαργοι βδέλλαι νὰ ἀπομυζοῦν τὸν ἱδρῶτα τῶν «ὑποζυγίων», τὰ ὁποῖα ἐργάζονται εἰς τὸν ἰδιωτικὸν τομέα.
4. Τὰ δὲ Μ.Μ.Ε, κάνουν τοιαύτην πλύσιν ἐγκεφάλου εἰς τὰς οἰκογενείας, αἱ ὁποῖαι διαπιστώνουν, ὅτι τὰ τέκνα των εἶναι λίαν μαλθακὰ καὶ ὅτι διακατέχονται ἀπὸ τὴν ἐμετικὴν νοοτροπίαν δημοσιουπαλλήλων! Εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν οἱ γονεῖς των πασχίζουν μὲ κάθε θεμιτὸν καὶ ἀθέμιτον μέσον νὰ κατορθώσουν νὰ διορισθοῦν τὰ «παιδάκια» των εἰς τὸ δημόσιον καὶ νὰ γίνωνται καὶ «παχύδερμα» καὶ νὰ μὴ ἔχουν συναίσθησιν καθηκόντων, παρὰ μόνον δικαιωμάτων. Σηκώνουν τὰ τηλέφωνα, μόνον ὅταν θέλουν νὰ κάνουν προσωπικά των τηλεφωνήματα καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖσον ἀπαξιοῦν νὰ ἐξυπηρετοῦν τὸν πολίτην. Κάμνουν ἕν εἶδος λευκῆς ἀπεργίας, νομίζοντες τοιουτοτρόπως, ὅτι θὰ ἐκδικηθοῦν τοὺς ἰθύνοντας, οἱ ὁποῖοι δὲν τοὺς δίδουν ὡς μισθὸν χιλιάδας εὐρὼ. Ὅσοι δὲν ἔχουν «μπάρμπα στὴν Κορώνη» καὶ δὲν ἠμποροῦν νὰ διορισθοῦν, δὲν θέλουν νὰ ἀλλάξουν νοοτροπίαν καὶ προσπαθοῦν νὰ συμπεριφέρωνται καὶ εἰς τὴν ἰδιωτικὴν πρωτοβουλίαν μὲ τὴν τρισαθλίαν αὐτὴν δημοσιοϋπαλληλικὴν νοοτροπίαν. Μὲ ὀλίγους λόγους δὲν θέλουν νὰ εἶναι ἐργαζόμενοι, ἀλλὰ «περιεργαζόμενοι». Ἂν εἶσαι ἄπειρος καὶ δὲν ἔχῃς τὴν ἐμπειρίαν τῆς «πιάτσας» καὶ προσλάβῃς κάποιον ἐργαζόμενον, «ζήτω ποὺ καήκαμε»! Καταφεύγουν εἰς τὴν Ἐπιθεώρησιν Ἐργασίας, ὅπου συγκεντρώνονται ὅλα τά «συντροφάκια». Ἄν δὲ τολμήσῃ ὁ ἐργοδότης νὰ ὑψώσῃ ἀνάστημα, τότε τὸν κατατρέχουν καὶ μὲ τά «συνηγοράκια-συντροφάκια» τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτου καί «ἄντε νὰ ξεμπλέξῃς καὶ νὰ ἀποδείξῃς ὅτι δὲν εἶσαι ἐλέφας». Θὰ σὲ ἀπειλοῦν «ὅλες αὐτὲς οἱ συντρόφισσες» διὰ νὰ ὑποκύψῃς, νὰ καταβάλῃς ἀποζημιώσεις, ἐξαρτόμενος ἀπὸ τὴν «συντροφικὴν ἀλληλεγγύην» ἐπιθεωρητριῶν καὶ τῶν συνηγόρων τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτου. Γίνονται διαπρύσιοι συνήγοροι ἀνικάνων καὶ ὀκνηρῶν κακοήθων πρώην συνεργατῶν σου, ἕως ὅτου νὰ ἀναφωνῇς : «ὄχι μόνον πετάει ὁ γαίδαρος, ἀλλὰ καὶ ὅποιος τολμήσει νὰ διανοηθῇ νὰ ἰσχυρισθῇ ὅτι δὲν πετάει, εἶναι ἕνας γαίδαρος»!.
6. Ἐσχάτως, ἀπεκτήσαμεν πικροτάτην ἐμπειρίαν. Διὰ νὰ καταγραφοῦν ὅλα ὅσα ἐζήσαμε, θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχωμεν τεράστιον χῶρον καὶ χρόνον, διὰ νὰ τὰ γράψωμεν καὶ νὰ τὰ κυκλοφορήσωμεν ὡς «τυφλοσούρτη» καὶ νὰ μὴ τὰ βιώσουν καὶ ἄλλοι δυστυχεῖς, ἀγαθοπροαίρετοι, μὲ ἀνθρωπιστικὰ καὶ χριστιανικὰ συναισθήματα ἐργοδόται, οἱ ὁποῖοι χάνουν δεκαπλάσιον χρόνον διὰ νὰ ψάχνουν καὶ διορθώνουν τὰ «στραβὰ καὶ ἀνάποδα» τῶν ἡμιμαθῶν «περιεργαζομένων» καὶ ὄχι ἐργαζομένων των. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ προοδεύσῃ ὁ τόπος αὐτὸς μὲ τοιαύτας ἀθλίας νοοτροπίας; ; ; . . .Δηλαδὴ οἱ νέοι ἀντὶ νὰ ἔχουν ὀρθὴν ἐπαγγελματικὴν κατάρτισιν καὶ νὰ ἐργάζωνται ἀξιοπρεπῶς, καταντοῦν ἢ νὰ εἶναι παράσιτα εἰς τὸ δημόσιον ἢ νὰ εἶναι εἰς τὰ διάφορα ταμεῖα ἀνεργίας καὶ νὰ κάνουν καὶ κάποια μαύρη ἐργασία! ! ! . . .
7.Μελλοντικῶς, πρέπει νὰ ἀσχοληθῶμεν ἐκτενῶς καὶ μὲ αὐτὸ τὸ λίαν καυτὸν πρόβλημα τῆς ἀβελτερίας, τῆς νωχελείας καὶ τοῦ παρασιτισμοῦ τῶν ἐργαζομένων.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *