Άρθρα Περιοδικού "Φωτεινή Γραμμή"Ψυχωφελή

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 69-Η ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

1.Ἀναφέρομεν ἐπιγραμματικῶς :

α)«Ὅλβιος ὅστις τῆς ἱστορίης ἔσχεν μάθησιν»,
(Εὐριπίδης, 480 – 406 π.Χ.). Εὐτυχὴς εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος
γνωρίζει τὴν ἱστορία του καὶ τὴν καταγωγή του!!!…

β) «Ἄν ὑπάρχει μνήμη, ὑπάρχουν καὶ ἰδέες στὰ πράγματα», (Πλάτων, 429 – 345 π.Χ.).

γ) «Οἱ ἀληθινοὶ ἄνθρωποι τῆς προόδου εἶναι αὐτοί, ποὺ
τρέφουν ἕνα βαθὺ σεβασμὸ στὸ παρελθόν», (Ζ. Ρενάν) .

δ) «Ἡ ἱστορία εἶναι ἀναγκασμένη νὰ ἐπαναλαμβάνῃ,
γιατὶ κανένας δὲν τὴν ἀκούει», (Λ. Πίτερ) .

ζ) «Ὅποιος τὴν ἱστορία του τὴν ἴδια δὲν ξέρει, τὸ πῶς καὶ τὸ γιατὶ ἐδῶ καὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια, στῆς ἀμάθειας τὸ
σκοτάδι μένει καὶ ζεῖ μονάχα ἀπὸ τὴν μιὰ μέρα
στὴν ἄλλη», (Γκαίτε).

2. Ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἀκραιφνῆ ἀλήθειαν, αἱ θεϊκαὶ
προτροπαί:

α) «Ἐρευνᾶτε τὰς Γραφάς» (ἂς τὰς ἔχωμεν ὡς πόλον τῶν ἐνεργειῶν μας καὶ ὄχι μόνον αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐπὶ μέρους μᾶς ἐδίδαξαν καὶ ἐμεῖς, «τοῦ γλυκοῦ νεροῦ» ὄντες, βαυκαλιζόμεθα ὅτι εἴμεθα πρότυποι Χριστιανοί) ! ! ! . . .

β) «Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν, 8, 32).

γ) «Ἕως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ» (Σοφία Σειρὰχ 4, 28).

δ) «…ἐγὼ εἰμὶ ἡ ἀλήθεια….» (Ἰωάν. 14,6).

ε) «Πειθαρχεῖν δεῖ Θεῷ μᾶλλον ἤ ἀνθρώποις» (Πράξεις Ἀποστόλων 5, 29).

στ) «…ἐγὼ παρρησία ἐλάλησα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν» (Ἰωαν. 18, 20).
ζ) «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.» (Γαλ. 1,8),

3. Προτροπαὶ τῶν ἀρχαίων ἡμῶν προγόνων – τοῦ ἀθανάτου ἑλληνικοῦ πνεύματος :

α) «Φίλος μὲν Πλάτων, φιλτάτη δὲ ἡ ἀλήθεια».

β) «ἔλεγξε σοφὸν καὶ ὁ σοφὸς θέλει γίνει σοφώτερος, ὁ συνετὸς συνετώτερος, ὁ δὲ μιαρὸς θὰ σὲ μισήσῃ».

γ) «Ὤ ἐλεήμων αὐστηρότης».
«Βίος ἀνεξέλεγκτος, βίος ἀβίωτος».

δ) «Ἕν οἷδα ὅτι οὐδὲν οἷδα» καί
«Γηράσκω ἀεὶ διδασκόμενος» (Σωκράτης).

ε) Τὸ τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου :
«ὅσα δὲν λύονται κόπτονται».

στ) Ὁ Φίλιππος, ὁ ὁποῖος ἔζη εἰς πολυτελέστατα ἀνάκτορα, ἐν ἀντιθέσει μὲ τοὺς πτωχοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἔζων εἰς προχειρότατα καταλύματα καὶ εἰς ταπεινὰς οἰκίας, δὲν ἔκαμνε χρῆσιν τῶν πολυτελῶν καὶ ἀφθονοτάτων ἀνέσεων, ποὺ εἶχεν, ἀλλὰ εἶχεν ὁρίσει ἕνα στρατιώτην, ὁ ὁποῖος τοῦ ἐκτύπα τὴν θύραν κάθε πρωὶαν καὶ τοῦ ὑπενθύμιζεν: «Φίλιππε μέμνησον ὅτι θνητὸς εἶ». Μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις ἠργάζετο μέχρι τὸ ἑσπέρας. Τὸ ἑσπέρας δέν «ξεσποῦσε» εἰς δεξιώσεις, χοροεσπερίδας καὶ «ξεφαντώματα» μὲ τὴν ἀριστοκρατίαν, ἀλλὰ ἀπεσύρετο εἰς τὰ ἴδια ἀναλογιζόμενος : «τὶ ἔπραξα, τὶ ἔπρεπε νὰ κάμνω καὶ τὶ δὲν διεκπεραίωσα» καὶ μὲ αὐτὰς τὰς σκέψεις καὶ μὲ ἥσυχην τὴν συνείδησίν του παρεδίδετο εἰς τὸν Μορφέα.

4. Ρήσεις τοῦ δημοσόφου ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ σωτηριώδεις προτροπαὶ παθόντων.

Ἔχοντες πάντοτε κατὰ νοῦ ὅλα τὰ ἀνωτέρω, ἐπιβάλλεται νὰ ἐνεργῶμεν ἐγκαίρως, εὐκαίρως, μετὰ πάσης συνέσεως καὶ ἡ «ἰσχὺς ἐν τῇ ἑνώσει», ἔχοντες πρωτίστως τὴν ἐπίγνωσι τοῦ : «ἄνευ ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»…
Νὰ ἐπιδιώκωμεν πάντοτε τὴν θείαν δύναμιν μὲ θερμοτάτην προσευχὴν καὶ νηστείαν, ἀλλὰ νὰ μαχόμεθα καὶ ἡμεῖς, ἔχοντες ὑπ᾿ ὄψιν μας :
«… ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις.» (Ἐφεσ. 6, 12) καὶ τὸ
«ἔστε φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις καὶ ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί» (Ματ. 10,16),
διὰ νὰ ἔχωμεν ἐπιτυχίας.

Τά «κάστρα πέφτουν», μόνον ἐὰν ἔχωμεν ὡς «βαρὺ πυροβολικό» τὴν θείαν δύναμιν καὶ συνδυάζονται καὶ τὰ πυρὰ ἀπὸ ἀέρος, ξηρᾶς καὶ θαλάσσης. Διαφορετικῶς θὰ εἶναι «ζήτω, ποὺ καήκαμε». Τὸ κακὸν θὰ θριαμβεύῃ μὲ γεωμετρικὴν πρόοδον, τὸ δὲ καλὸν θὰ συρρικνοῦται μὲ ἀριθμητικὴν τοιαύτην.

Πρότυπόν μας ἂς εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Χριστός, ὁ ὁποῖος ἠγωνίζετο ἐναντίον τοῦ πολυωνύμου ὀργανωμένου κακοῦ, τόσον κατὰ τοῦ Καίσαρος, ὅσον καὶ κατὰ τοῦ αἰσχίστου ἱερατείου καὶ τῶν δολίων καὶ καταχθονίων «γραμματέων καὶ φαρισαίων» ὑποκριτῶν ! ! ! . . .

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *