Άρθρα Περιοδικού "Φωτεινή Γραμμή"ΙστορικάΤο Τάμα του Έθνους

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 68-ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΑ ΔΥΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΠΡΟΣΚΟΜΜΑΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑΝ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Ὑπὸ Βλασίου Μοναχοῦ Ἁγιορείτου

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΟΥ
Εὐτυχῶς ὑπάρχουν ταπεινοὶ καὶ εὐλαβεῖς μοναχοὶ καὶ κληρικοί, οἱ ὁποῖοι ἔχουν θάρρος καὶ παρρησίαν καὶ λέγουν τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των, μὲ τὴν ὠμὴν γλῶσσαν τῆς ἀληθείας καὶ ὄχι τὰς ἐλεεινὰς καὶ τρισαθλίους γλώσσας τῆς διπλωματίας καὶ τῆς πολιτικῆς. Αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγουν οἱ διπλωμάται καὶ οἱ «πολιτικάντηδες», δὲν γίνονται, καὶ αὐτά, τὰ ὁποῖα γίνονται, δὲν λέγονται…

Εἷς ἐξ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ὀρθοτομοῦν τὸν λόγον τῆς ἀληθείας, εἶναι καὶ ὁ ταπεινὸς καὶ εὐλαβὴς μοναχὸς Βλάσιος ἀπὸ τὴν Βίγλαν Ἁγίου Ὄρους. Λίαν συνοπτικῶς καὶ καταληπτῶς κάνει μίαν ἁπλὴν ἱστορικὴν ἀνασκόπησιν μὲ τὰ σπουδαιότατα θέματα τὰ βασανίζοντα τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν Ἑλληνισμόν :
1. Τοὺς ἀφορισμοὺς τῶν Οἰκουμενικῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως, τοὺς ὁποίους ἐξαπέλησαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων ἐπαναστατῶν καὶ
2. Τὴν μὴ εἰσέτι πραγματοποίησιν τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους.

Κατωτέρω δημοσιεύομεν εὐχαρίστως τὸ λίαν κατατοπιστικὸν ἄρθρον τοῦ φίλου μοναχοῦ, εὐχόμενοι νὰ ἀφυπνισθοῦν καὶ πολλοὶ ἄλλοι μοναχοί, ἡγούμενοι, κατώτεροι καὶ ἀνώτεροι κληρικοί, διὰ νὰ κηρύξουν διὰ τοῦ παραδείγματος «νινευητικὴν μετάνοιαν», νὰ ἐπιστρέψωμεν εἰς τὰς ρίζας μας, νὰ ἐπικαλεσθῶμεν τὸ θεῖον ἔλεος καὶ νὰ ρυσθῶμεν ἀπὸ τὸ βάραθρον τῆς ἀβύσσου, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς κατήντησαν ἰθύνοντες Πολιτείας καὶ Ἐκκλησίας…

Ἂς ἀφήσωμεν τὸν εὐλαβῆ καὶ ταπεινὸν μοναχὸν νὰ μᾶς ἐκθέσῃ αὐτὰ τὰ δύο τεράστια προσκόμματα, ὅπως ἐκφράζονται ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ὑπὸ ἀπείρων εὐλαβῶν ταπεινῶν λαϊκῶν καὶ κληρικῶν τῆς Στρατευομένης Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι στενάζουν, διότι οἱ ἰθύνοντες δὲν θέλουν νὰ κατανοήσουν αὐτὰ τὰ ἁπλούστατα πραγματάκια. Ἐπὶ 10 συναπτὰ ἔτη μᾶς ἐμπαίζουν οἱ πάντες ἀναισχύντως καὶ ἀνερυθριάστως ἐφαρμοζομένων τῶν Γραφικῶν:
α) «…ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν. (Ματθ. 23, 14),
β) «…κινδύνοις …, κινδύνοις …, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις»· (Β΄Κορ. 11, 26),
γ) « μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης· ἱλαρὸν γὰρ δότην ἀγαπᾷ ὁ Θεός » (Β΄ Κορ. 9, 7),
διότι :
δ) « πᾶν δὲ ὃ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν » (Ρωμ. 14, 23). Μὴ ἔχοντες συνείδησιν τό :
ε) «ἔστω δὲ ὁ λόγος ὑμῶν ναὶ ναί, οὒ οὔ· τὸ δὲ περισσὸν τούτων ἐκ τοῦ πονηροῦ ἐστιν.» (Ματθ. 5,37),
στ) «ἰδοὺ νῦν καιρὸς εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας» (Β’ Κορ. 6, 2),
ποὺ τὸ ἐπῆρε ὁ μεγάλος Ἀνδρέας καὶ τὸ ἔκανεν «ἐδῶ καὶ τώρα».
Διότι :
«ὅτι οἱ υἱοὶ τοῦ αἰῶνος τούτου φρονιμώτεροι ὑπὲρ τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς εἰς τὴν γενεὰν τὴν ἑαυτῶν εἰσι …» (Λουκ. 16, 8).

Ἡ Πολιτεία κατεσπατάλησεν τετράκις τρισεκατομμύρια εὐρὼ γιὰ εὐτελέστατα ἔργα, ὅπου ὑπάρχουν «χονδρὲς μίζες» καί «γερὰ λαδώματα» καὶ βασιλεύουν οἱ κλίκες τῶν ἑκάστοτε κυβερνῶντων καὶ τὰ τρισάθλια συνδικάτα. Ἡ δὲ Ἐκκλησία ἐξανέμισεν ἕνα ἀμύθητον πλοῦτον καὶ δυστυχῶς 187 ὁλόκληρα ἔτη δὲν ἠθέλησαν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας. Αἱ ἑκάστοτε ἡγεσίαι τῆς Ἐκκλησίας ἐξηνέμισαν ἕνα ἀμύθητον πλοῦτον, διότι δὲν ἠθέλησαν νὰ συνειδητοποιήσουν ὅτι ἡ ἐκλησιαστικὴ περιουσία πρέπει νὰ ἀξιοποιῆται ἀπὸ ἰδεολόγους ἀνιδιοτελεῖς ἱκανοὺς συνεργάτας καὶ ὄχι ἀπό «ἡμετέρους», οἱ ὁποῖοι κόπτονται νὰ ἐξασφαλίζουν καὶ τὰ τετρασέγγονά των…

Ἄπειροι ταπεινοὶ καὶ εὐλαβεῖς Ὀρθόδοξοι Χριστινοί, οἱ ὁποῖοι ἐμφοροῦνται καὶ ἀπὸ τὰς αἰωνίας ἀξίας τῆς φυλῆς μας διὰ ἀκεραίαν Πατρίδα, ἀνόθευτον Οἰκογένειαν καὶ πιστεύουν εἰς τοὺς ἠθικοὺς θεσμούς, διερωτῶνται, μήπως τά «ἀφεντικά» τῶν ἰθυνόντων – αἱ σκοτειναὶ δυνάμεις δὲν τοὺς ἐπιτρέπουν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους ; ; ; ; ;

Διὰ τοῦτο τὰ μέλη τῶν φορέων μας εἶναι τόσον πολὺ καταγανακτησμένα καὶ ἀηδιασμένα ἀπὸ τὴν κατάπτυστον περιφρόνησιν καὶ συστηματικὸν παραγκωνισμόν, τὸν ὁποῖον μᾶς κάνουν οἱ ἰθύνοντες, ὥστε ἀπαιτοῦν νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ Τάμα ἔστω εἰς ἀπομεμακρυσμένας περιοχὰς ἰδιοκτήτων γηπέδων μας, εἰς αἰώνιον καταισχύνην καὶ ἐντροπὴν τῶν ἐν λόγῳ ἰθυνόντων καὶ τῶν ἀπαθῶς θεωμένων τοὺς ἐν λόγῳ ἐμετικοὺς ἐμπαιγμούς…

Δι᾿ ὅλα αὐτὰ θὰ ἀκουσθοῦν καὶ θὰ ληφθοῦν ἀποφάσεις εἰς τὴν Γενικὴν Συνέλευσιν τοῦ Σωματείου «Οἱ Φίλοι Τάματος τοῦ Ἔθνους» τὴν 22.6.2016 καὶ ὥραν 18.30 εἰς τὴν Ἑταιρείαν Φίλων τοῦ Λαοῦ – Εὐριπίδου 12, ὅπου δύνανται νὰ παρευρεθοῦν καὶ μὴ μέλη, διότι δὲν ἔχομεν ἀρχαιρεσίας!!!

Ἀκολουθεῖ τὸ κείμενον τοῦ εὐλαβοῦς καὶ ταπεινοῦ μοναχοῦ Βλασίου:

Τὰ παρακάτω ἐδάφια ἐκ τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἁρμόζουν στὰ δύο αὐτὰ προσκόμματα τῆς Ἱστορίας τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ, ὅπως θὰ διευκρινισθοῦν στὸ κείμενο, ποὺ ἀκολουθεῖ:
α) «…εὐλογεῖτε τοὺς καταρωμένους ὑμῖν» (Λουκ. ΣΤ΄, 28). Καί «…εὐλογεῖτε τοὺς διώκοντας ὑμᾶς· εὐλογεῖτε καὶ μὴ καταρᾶσθε» (Ρωμ. ΙΒ΄, 14). Καί «…οἱ εὐλογοῦντές σε εὐλόγηνται, καὶ οἱ καταρώμενοί σε κεκατήρανται. Καὶ ἐθυμώθη Βαλὰκ ἐπὶ Βαλαὰμ καὶ συνεκρότησε ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ εἶπε Βαλὰκ πρὸς Βαλαάμ· καταρᾶσθε τὸν ἐχθρόν μου κέκληκά σε, καὶ ἰδοὺ εὐλογῶν εὐλόγησας τρίτον τοῦτο· νῦν οὖν φεῦγε εἰς τὸν τόπον σου» (Ἀριθμοί ΚΔ΄, 9-11).
β) «Ἐὰν δὲ εὔξη εὐχὴν Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, οὐ χρονιεῖς ἀποδοῦναι αὐτήν, ὅτι ἐκζητῶν ἐκζητήσει Κύριος ὁ Θεὸς σου παρὰ σοῦ, καὶ ἔστε ἐν σοῖ ἁμαρτίᾳ» (Δευτερονόμιον ΚΓ΄, 22).
Τὰ δύο αὐτὰ προσκόμματα στὴν πορεία τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὸ 1800 μέχρι σήμερον εἶναι:
Πρῶτον οἱ Ἀφορισμοὶ τῶν Οἰκουμενικῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ ἐξαπέλυσαν κατὰ τῶν Ἑλλήνων Ἐπαναστατῶν, μὲ τὴν προτροπὴ καὶ ἀπειλὴ τοῦ Σουλτάνου καὶ τῆς Ὑψηλῆς Πύλης!!! Καὶ δεύτερον, ἡ ἁμαρτία ποὺ φέρουν οἱ ἑκάστοτε ἁρμόδιοι καὶ κυβερνῶντες τὴν χώραν, διὰ τὴν μὴ ἐκτέλεσιν τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους. Ἁμαρτίαν φέρουν καὶ ὅσοι ἐμποδίζουν τὴν ἐκτέλεσιν τούτου τοῦ Τάματος. Βέβαια ὅσοι ἔχουν γνῶσιν τοῦ πράγματος.
Ἂν αὐτὰ τὰ δύο ἐμπόδια – προσκόμματα ἀρθοῦν ἀπὸ τὴν μέση καὶ λυθοῦν, τότε θὰ ὁμαλοποιηθῇ ἡ πορεία τοῦ νεωτέρου Ἑλληνισμοῦ. Διότι αὐτὰ τὰ δύο ἀγκάθια ἔφεραν στὴν Νεωτέραν Ἑλλάδα ὅλα τὰ δεινὰ καὶ τὶς ἀναποδιές, ποὺ κατέγραψεν καὶ καταγράφει ἡ Ἱστορία.
Ὁ Σουλτάνος ἐπειδὴ κατέτρεξε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐξηνάγκασε μὲ σκληρὸν τρόπον καὶ φοβερὲς ἀπειλὲς τοὺς Πατριάρχας τοῦ Γένους γι᾿ ἀφορισμὸν καὶ κατάρα στοὺς Ἐπαναστάτας, γιὰ νὰ καταπνίξῃ κάθε κίνημα τῶν ὑποδούλων Ἑλλήνων καὶ μὴ Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, (ἐνῷ ὁ ἀφορισμὸς καὶ τὸ ἀνάθεμα ἀνήκει μόνο στὴν πνευματικὴ δικαιοδοσία τῶν Χριστιανῶν Ἐπισκόπων), τὴν ἐπλήρωσε ἡ αὐτοκρατορία του μέσα σὲ ἑκατὸν περίπου χρόνια πολὺ ἀκριβά. Διότι ὁ Θεὸς ἔνευσε στὶς Μεγάλες τότε Χριστιανικὲς Δυνάμεις (Ρωσσία, Γαλλία, Ἀγγλία) καὶ ἔσωσαν τὶς ἀπελευθερωθεῖσες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ὡς καὶ μετέπειτα (1876) τὴν ἀπελευθέρωσιν μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Ρώσσων, τῆς Βουλγαρίας καὶ γενικὰ τῶν βαλκανικῶν χωρῶν : Σερβίαν, Μαυροβούνιον, Ρουμανίαν, Ἀλβανίαν (1912-1913). Ὡς ἐπίσης καὶ Συρίαν, Παλαιστίνην, Αἴγυπτον, Ἀρμενίαν, Ἀραβικὰ Ἐμιράτα καὶ ἀλλοῦ.
Οἱ τότε Πατριάρχες τοῦ Γένους, ὡς Ἐθνάρχες, ὑποχώρησαν στὶς πιέσεις τῆς Ὑψηλῆς Πύλης καὶ τὶς ἀπειλὲς καὶ ἔστειλαν τοὺς ἀφορισμοὺς στοὺς Ἐπαναστάτες, γιὰ νὰ σώσουν τοὺς Χριστιανοὺς ἀπὸ τὶς σφαγὲς καὶ τὶς γενοκτονίες τῶν Τούρκων. Ὅμως ἔτσι, μὲ τοὺς ἀφορισμοὺς καὶ τὶς φρικτὲς κατάρες, παρέλυαν τὰ χέρια τῶν εὐαίσθητων Ἐπαναστατῶν. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον μέχρι σήμερον δὲν ἐλευθερώθηκε ἀπὸ τὸν τουρκικὸν ζυγόν, διότι ἀντιμάχετο – ἔστω καὶ ὑποκριτικὰ – κατὰ τῶν φιλελευθέρων Ἑλλήνων στασιαστῶν. Ἂν καὶ ὁ Ἐθνομάρτυς Γρηγόριος ὁ Ε΄ λέγεται ὅτι τὴν ἄλλην ἡμέραν ποὺ ἀπέστειλεν τὸν ἀφορισμόν, κατέβηκε στὰ ὑπόγεια τοῦ Πατριαρχείου μαζὶ μὲ τοὺς ἐπισκόπους του καὶ ἔλυσεν τὸν ἀφορισμόν!!!…
Ἀπὸ τὸ 1804 ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης Καλλίνικος μὲ ἐγκύκλιόν του, εἶχεν ἀφορίσει ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ποὺ ἐπαναστατοῦσαν ἐναντίον τοῦ Σουλτάνου καὶ ὅλους ὅσους δὲν συνεργάζονταν μὲ τὶς Τουρκικὲς Ἀρχὲς γιὰ τὴν πάταξιν τῶν ἐξεγερθέντων.
Ὁ Γρηγόριος Ε΄ (Ἐθνομάρτυς) ἀφόρισε τὸν Ρήγα Φεραῖον γιὰ τὴν Χάρτα καὶ τὸ κείμενό του ὡς ἀπαράδεκτο. Ἀφόρισε ἐπίσης καὶ τὸν Ἀρχηγὸ τῆς Ἐπαναστάσεως Ἀλέξανδρο Ὑψηλάντη (11/23.3.1821 νέο ἡμερολόγιο) (1792-1828). Ὁ Ἐθνομάρτυς αὐτὸς τὸ ἔκανε αὐτὸ γιὰ νὰ σώσῃ τοὺς χριστιανικοὺς πληθυσμοὺς ἀπὸ τὴν σφαγὴν καὶ γενοκτονίαν, ποὺ ἀπείλησαν οἱ Τοῦρκοι. Ὅμως οἱ βάρβαροι καὶ καχύποπτοι Τοῦρκοι ἀπηγχόνισαν ἐν τέλει τὸν Γρηγόριον τὸν Ε΄ καὶ ὁ τουρκικὸς ὄχλος κατέσφαξε 10.000 Ἕλληνες Κωνσταντινουπολίτες, ποὺ κατάγονταν οἱ πλεῖστοι ἐκ τῆς Πελοποννήσου. Ἐπίσης ἔκαναν σφαγὲς στὴν Χίον 25.000 ἀμάχων στὶς 30.3.1822 καὶ στὸ Μεσολόγγι ὑπῆρξαν 5.000 νεκροὶ στὶς 10.4.1826. Βλέποντας ὁ Θεὸς αὐτὲς τὶς ἀδικίες ὑπερασπίσθηκε τὴν Ἐλευθερίαν τῶν Ἑλλήνων καὶ ἔστειλεν βοήθειαν γιὰ τὴν νίκην κατὰ τῶν Ὀθωμανῶν, τὶς Μεγάλες Δυνάμεις.
Ὅμως ἐκεῖνοι οἱ ἀφορισμοὶ τῶν Πατριαρχῶν Καλλινίκου (1805), Γρηγορίου Ε΄ (1821) καὶ Εὐγενίου Β΄ (1821-1822) ὡς μυστήριος δαίμων καὶ καταστροφικὴ κατάρα κατέτρεχαν τοὺς Ἀγωνιστὲς καὶ Ἐπαναστάτες, ὡς καὶ τοὺς μετέπειτα Ἡγέτες καὶ Ἀρχηγοὺς καὶ Πολιτικοὺς τῆς χώρας ἀπὸ τότε (1821) μέχρι καὶ σήμερα. Διότι δὲν ἔχουν λυθεῖ ἐπίσημα μέχρι σήμερα, φανερὰ καὶ κανονικὰ ἀπὸ τοὺς ἑκάστοτε Οἰκουμενικοὺς Πατριάρχες τοὺς μόνους δικαιούχους τῆς λύσεως τῶν ἀφορισμῶν, καὶ ὑφίσταται ἡ χώρα τὶς συνέπειές τους.
Κατωτέρω ἀπόσπασμα ἐκ τοῦ Ἀφορισμοῦ τοῦ Ἐθνομάρτυρος Γρηγορίου Ε΄ πρὸς τοὺς Ἐπαναστάτες:
«…Ὡς παραβάται τῶν θείων νόμων καὶ ἀποστολικῶν διατάξεων, ὡς καταφρονηταὶ τοῦ κοινοῦ χρήματος τῆς πρὸς τοὺς εὐεργετήσαντες εὐγνωμοσύνης καὶ εὐχαριστίας, ὡς ἐνάντιοι τῶν ἠθικῶν καὶ πολιτικῶν ὅρων, ὡς τὴν ἀπώλειαν τῶν ἀθώων καὶ ἀνευθύνων ὁμογενῶν μας ἀσυνειδήτως τεκταινόμενοι, ἀφωρισμένοι ὑπάρχουσι καὶ κατηραμένοι καὶ ἀσυγχώρητοι καὶ ἄλυτοι μετὰ θάνατον καὶ τῷ αἰωνίῳ ὑπόδικοι ἀναθέματι καὶ τυμπανιαῖοι. Αἱ πέτραι, τὰ ξύλα καὶ ὁ σίδηρος λυθείησαν, αὐτοὶ δὲ μηδαμῶς…».
Ὁμοίως καὶ γιὰ τοὺς κληρικούς (ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς) ἔγραψεν ὅτι, ὅποιος δὲν συμπράξει ἐνθουσιωδῶς κατὰ τῆς ἐπαναστάσεως, νὰ εἶναι «ἀργὸς καὶ ἔκπτωτος καὶ ἔνοχος εἰς γέενναν τοῦ πυρός».

Οἱ συνέπειες τῶν ἀφορισμῶν καὶ τῆς μὴ ἐκτελέσεως
τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους
Ἐμφανέστατα εἶναι τὰ σημάδια στὴν πορεία τῆς λειτουργίας τοῦ Κράτους, τῶν δύο ἀνωτέρω προσκομμάτων ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς Ἐπαναστάσεως μέχρι καὶ σήμερα. Οἱ δυσκολίες, τὰ μίση, οἱ διχόνοιες, οἱ δολοφονίες, οἱ φυλακίσεις, οἱ ἐξορίες, οἱ ἀτυχίες, οἱ ἀποτυχίες, οἱ οἰκονομικὲς κρίσεις καὶ φτώχιες, ποὺ πέρασε ἡ χώρα.
• Α΄ Ἐμφύλιος Πόλεμος μεταξὺ τῶν Ἐπαναστατῶν, Φθινόπωρο 1823- Μάϊος 1824 στὴν Πελοπόννησον κυρίως.
• Β΄ Ἐμφύλιος Πόλεμος, Ἰούλιος 1824- Ἰανουάριος 1825, μὲ αἱματηρὲς συγκρούσεις. Ἀντίπαλα μέρη: Στρατιωτικοί (Κολοκοτρώνης καὶ ἄλλοι) ἐναντίον Πολιτικῶν (Κουντουριώτη-Κωλέττη-Ζαΐμη). Στὸν Β΄ Ἐμφύλιο σκοτώθηκε ὁ γιὸς τοῦ Κολοκοτρώνη Πάνος καὶ δολοφονήθηκε ὁ Ὀδυσσέας Ἀνδροῦ­τσος, ποὺ τὸν εἶχαν φυλακίσει στὴν Ἀκρόπολιν.
• Ὁ ὁπλαρχηγὸς Φωτομάρας καὶ ὁ ὁπλαρχηγὸς Γρίβας προσπαθοῦσαν νὰ ἐξοντώσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον γιὰ κυριαρχίαν…
• Ὁ Μιαούλης βύθισεν στὸν Πόρον ὅλα τὰ πολεμικὰ πλοῖα, ποὺ ἀγοράσθησαν μὲ τὸ αἷμα τοῦ πτωχοῦ λαοῦ.
• Δολοφονία τοῦ Α΄ Κυβερνήτη τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννου Καποδίστρια ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος στὸ Ναύπλιον ἀπὸ τοὺς Μαυρομιχαλαίους (γιὸ καὶ ἀδελφὸ τοῦ Πετρόμπεη, ποὺ ἦταν φυλακισμένος) στὶς 27.9.1831.
• Καταδίκη σὲ θάνατο καὶ ἐγκλεισμὸ στὴν φυλακὴ τῶν τριῶν κορυφαίων Ἀγωνιστῶν Κολοκοτρώνη, Πλαπούτα, τὸ 1833 καὶ τοῦ Μακρυγιάννη τὸ 1852.
• Ὁ συνταγματάρχης Πάνος Κορωναῖος καὶ ὁ μετέπειτα πρωθυπουργὸς Ἐπαμεινώνδας Δεληγιώργης ἐξηνάγκασαν σὲ παραίτησιν τοὺς βασιλεῖς Ὄθωνα καὶ Ἀμαλίαν καὶ ἔξωσιν ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν τὸ 1862, μετὰ ἀπὸ 29 χρόνια βασιλείας.
• Ὁ ἀτυχὴς πόλεμος τοῦ 1897, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ Τοῦρκοι ἔφθασαν μέχρι τὴν Λαμίαν, ὅπου ὑποχρεώθησαν ὑπὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων νὰ ὑποχωρήσουν, μετὰ ἀπὸ συμφωνίαν νὰ πληρώσῃ ἡ Ἑλλάδα ὡς ἀποζημίωσιν στοὺς Ὀθωμανοὺς 4.000.000 χρυσὲς λίρες Τουρκίας, ὅπου ἐπλήρωνε ἡ χώρα γιὰ 55 ὁλόκληρα χρόνια.
• Ἡ δολοφονία τοῦ Πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας Θεοδώρου Δελιγιάνη τὸν Μάϊον τοῦ 1905 εἰς τὰ σκαλοπάτια τῆς Βουλῆς.
• Ἡ δολοφονία τοῦ Βασιλέως Γεωργίου Α΄ στὶς 5.3.1913 στὴν Θεσσαλονίκην ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρον Σχινάν.
• Ἡ ἐξορία τοῦ Βασιλιὰ Κωνσταντίνου ΙΒ΄ τὸ 1917, στὴν Μεσσίνην Σικελίας, ἀπὸ τὸν Βενιζέλον καὶ τοὺς Ἀγγλογάλλους.
• Ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἀναθεματίσθηκε δημόσια τὸ 1916 στὴν Ἀθήνα ἀπὸ τὸν Πρόεδρον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ Μητροπολίτην Ἀθηνῶν Θεόκλητον Μηνόπουλον.
• Ἡ ἀτυχὴς ὑπερπόντιος στρατιωτικὴ ἀποστολὴ 24.000 ἀνδρῶν στὴν Οὐκρανίαν ὑπὸ τοῦ Βενιζέλου γιὰ ἐνίσχυσιν τῶν Γάλλων κατὰ τῶν Μπολσεβίκων, τὸ 1919, εἶχε τὸ κόστος 900 νεκρῶν Ἑλλήνων μαθητῶν καὶ τὸ χειρότερον, οἱ Μπολσεβίκοι ἐκδικούμενοι τοὺς Ἕλληνες ἐκτόπισαν 400.000 Ἕλληνας πολίτας, ποὺ κατοικοῦσαν στὰ βόρεια καὶ ἀνατολικὰ παράλια τοῦ Εὐξείνου Πόντου, μὲ ἱστορίαν δεκάδων αἰώνων, στὶς μακρυνὲς περιοχὲς (10-15 χιλιάδες χιλιόμετρα) τῆς Τασκένδης καὶ Μαγκαντὰν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἀλάσκα, ὅπου ἀπόγονοί τους ὑπάρχουν μέχρι σήμερα.
• Στὶς 30 Ἰουλίου 1920 ἔγινε ἀπόπειρα δολοφονίας τοῦ Βενιζέλου στὴν Λυὼν τῆς Γαλλίας ἀπὸ 2 Ἕλληνες (Κυριακάκη καὶ φίλο του). Ὁ Βενιζέλος τὴν γλύτωσεν ἀφοῦ τραυματίσθηκε ἐλαφρῶς.
• Στὶς 28.8.1920 μὲ τὴν Συνθήκην τῶν Σεβρῶν ἡ Δυτικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Θράκη προσαρτήθησαν μὲ κυριαρχικὰ δικαιώματα στὴν Ἑλληνικὴν Ἐπικράτειαν, ὅπου τὸ 1922 μὲ τὴν Μικρασιατικὴν Καταστροφὴν ἀφηρέθηκεν ἡ Ἀνατολικὴ Θράκη.
• Στὶς 12 Ὀκτωβρίου 1920 πέθανε ὁ Βασιλιὰς Ἀλέξανδρος ὁ Α΄ στὴν Ἀθήνα 27 ἐτῶν μετὰ ἀπὸ δάγκωμα πιθήκου καὶ σηψαιμία, ὁ νικητὴς κατὰ τοὺς πολέμους τῆς Θράκης τὸ 1920.
• Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία 1919-1922. Πολύνεκρες Μάχες στὸν Σαγγάριο καὶ ἀλλοῦ. 100.000 νεκροί. 350.000 σφαγιάσθηκαν στὸν Πόντον. 250.000 ἄμαχοι σφαγιάσθηκαν κατὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή. 1.200.000 Μικρασιάτες ἔγιναν Πρόσφυγες.
• Στὶς 15.11.1922 ἔγινε ἡ δίκη τῶν ἕξι (Γούναρη, Πρωτοπαπαδάκη, Στράτου, Θεοτόκη, Μπαλτατζῆ καὶ ἀρχιστρατήγου Χατζηανέστη), ὅπου κατεδικάσθησαν σὲ θάνατον καὶ ἐκτελέσθησαν στοῦ Γουδῆ. (Τὸ 2010 οἱ ἀνωτέρω ἀθωώθηκαν ἀπὸ τὸν Ἄρειον Πάγον, 88 χρόνια μετὰ τὴν ἐκτέλεσίν τους).
• Στὶς 11.1.1923 πέθανε στὸ Παλέρμο τῆς Ἰταλίας, σὲ ξενοδοχεῖον ὁ Βασιλιὰς Κωνσνταντῖνος ΙΒ΄ 55 ἐτῶν, ἔπειτα ἀπὸ κατάθλιψιν.
• Ὁ υἱὸς τοῦ Κωνσταντίνου ΙΒ΄, Γεώργιος Β΄, ὁρκίσθη βασιλιὰς τὸ Φθινόπωρον τοῦ 1922. Τὸν Δεκέμβριον τοῦ 1923 λόγῳ ἀντιβασιλικοῦ κλίματος, ποὺ ἐδημιουργήθη, παραιτήθη καὶ ἔφυγεν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ἐπανῆλθεν τὸ 1935 καὶ τὸ 1941, ἐγκατέλειψεν μαζὶ μὲ τὴν Κυβέρνησιν τὴν Ἑλλάδα καὶ κατέφυγαν εἰς τὴν Μέσην Ἀνατολήν (Κάϊρο καὶ Βηρυττόν), ὅταν εἰς τὴν χώραν εἰσέβαλαν οἱ Γερμανοί. Ἐπέστρεψεν μετὰ τὴν ἧττα τῶν Γερμανῶν 2 χρόνια τὸ 1946.
• Νέα ἀπόπειρα δολοφονίας τοῦ Βενιζέλου τὸ 1933. Ἐτραυματίσθη ἡ σύζυγός του Ἕλενα καὶ σκοτώθηκαν μέλη τῆς προσωπικῆς του φρουρᾶς – ἀσφαλείας.
• Τὴν 1ην Μαρτίου 1935 ἔγινεν προσπάθεια ἀνατροπῆς τῆς Κυβερνήσεως Παναγῆ Τσαλδάρη ἀπὸ Βενιζελικοὺς Ἀξιωματικούς· ἀλλ᾿ ἀπέτυχεν.
• Τὴν ταραχώδη εἰκοσαετίαν 1915-1935 ὁρκίστηκαν στὴν Ἑλλάδα 39 κυβερνήσεις καὶ ἡ χώρα διπλασιάσθηκε μετὰ ἀπὸ πολλὲς θυσίες.
• Κατὰ τὴν δεκατριετίαν 1923-1936 ἔγιναν εἰς τὴν χώραν 35 κινήματα.
• Τὸ 1935 ὁ Στρατηγὸς Γεώργιος Κονδύλης, ὁ ὁποῖος πρωτοστάτησεν εἰς τὰ περισσότερα κινήματα, συνέλαβεν τοὺς Βενιζελικοὺς Ἀξιωματικοὺς στασιαστὲς καὶ τοὺς τουφέκισεν· μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸν Ἀναστάσιον Παπούλαν Ἀρχιστράτηγον ἐπὶ Βενιζέλου εἰς τὴν Μικρασίαν. Οἱ δὲ Βενιζέλος καὶ Πλαστήρας, ἐπειδὴ ἔγκαιρα ἐγκατέλειψαν τὴν Ἑλλάδα καταφυγόντες εἰς τὸ ἐξωτερικόν, κατεδικάσθησαν ἐρήμην εἰς θάνατον.
• Ὁ Στρατηγὸς Κονδύλης, ποὺ ἐπανέφερεν τὸν Βασιλέα Γεώργιον Β΄ εἰς τὴν Ἑλλάδα, μετὰ ἀπὸ δημοψήφισμα πέθανε στὶς 31 Ἰανουαρίου 1936 ἀπὸ κατάθλιψιν, γιὰ τὴν ἀχαριστίαν τοῦ Βασιλέως, ποὺ τὸν ἔθεσεν εἰς τὸ περιθώριον.
• Στὶς 18 Ἀπριλίου 1941, μερικὲς ἡμέρες μετὰ τὴν εἴσοδον τῶν Γερμανῶν εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὁ Πρωθυπουργὸς τῆς χώρας Ἀλέξανδρος Κορυζὴς αὐτοκτόνησεν διὰ νὰ μὴ παραδωθῇ εἰς τοὺς εἰσβολεῖς.
• Γενικὸν σύνολον ἀπωλειῶν τῆς Ἑλλάδος κατὰ τὸν Β΄ Παγκόσμιον Πόλεμον : 800.000 νεκροὶ στρατιωτικοὶ καὶ πολίτες, ἀπὸ βομβαρδισμούς, σφαῖρες, ἐκτελέσεις, ἀπὸ πεῖναν καὶ ἀσθένειες (1940-45). Στὸν δὲ Ἐμφύλιον Πόλεμον (1946-1949) : 1.700 ἀξιωματικοὶ νεκροὶ καὶ 21.000 στρατιῶτες (Ἐθνικόφρονες). Καὶ 50.000 νεκροὶ ἀντάρτες (Κομμουνιστές).
• Τὸ 1955 συνέβησαν τὰ Σεπτεμβριανὰ εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ὅπου 76 Ἐκκλησίες κάηκαν ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ὑπῆρξαν 20 νεκροί, 200 βιασμοὶ γυναικῶν καὶ κάηκαν 2.000 μαγαζιὰ Ἑλλήνων τῆς Πόλεως. Μετὰ τὸν διωγμὸν αὐτόν, οἱ 150.000 Ἕλληνες ἔφυγαν καὶ ἔμειναν σήμερα περὶ τοὺς 1.300 περίπου.
• Τὸ 1955-59 ἔγινεν εἰς τὴν Κύπρον ὁ Ἀγώνας ἀποτινάξεως τοῦ Ἀγγλικοῦ ἀποικιοκρατικοῦ ζυγοῦ, ἀπὸ τὴν Ε.Ο.Κ.Α. (Ἐθνικὴν Ὀργάνωσιν Κυπρίων Ἀγωνιστῶν) μὲ ἀρχηγὸν τῶν Ἀνταρτῶν τὸν Γεώργιον Γρίβα – Διγενῆ (ἀντισυνταγματάρχη) καὶ κατόπιν στρατηγόν. Καὶ μὲ πολιτικὸν ἀρχηγὸν τὸν Ἐθνάρχην Ἀρχιεπίσκοπον Μακάριον. Ὁ Ἀγὼν ἔγινεν διὰ τὴν Ἕνωσιν τῆς Κύπρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Τελικῶς δὲν κατορθώθη ἡ ἕνωσις λόγῳ ἀρνήσεως τῶν Ἄγγλων. Ἕδωσαν μίαν «παράλυτην» «δικέφαλην» ἀνεξαρτησίαν γιὰ 14 χρόνια, μέχρι ποὺ φέρανε οἱ Ἀγγλο-αμερικάνοι τοὺς Τούρκους (1974) καὶ ἀκρωτηρίασαν τὸ νησί. Στὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν Ἄγγλων κάποιοι ἔπεσαν ἡρωϊκῶς μαχόμενοι, ἄλλοι ἀπηγχονίσθησαν καὶ ἐκτελέσθησαν ἀπὸ Ἄγγλους καὶ Τούρκους. Τὰ δὲ ἔτη 1971-74 ἔγινεν φοβερὸς διχασμὸς μεταξὺ Στρατηγοῦ Γρίβα καὶ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου καὶ τῶν ὁπαδῶν τους, ὅπου ἐπὶ τριετίας διὰ τοῦ ἐμφυλίου ἀλληλοεξοντώθηκαν πολλοί. Θυσίες χωρὶς ὄφελος!!!
• Τὸ 1967-74 ἀνέλαβαν τὴν Κυβέρνησιν τῆς χώρας οἱ Συνταγματάρχες, ἡ λεγομένη Χούντα τῶν Ἀθηνῶν. Μετὰ τὴν Τουρκικὴν Εἰσβολὴν στὴν Κύπρο τὸν Ἰούλιον τοῦ 1974 οἱ Χουντικοὶ καὶ ὁ Δικτάτορας Ἰωάννίδης, δικάσθησαν ἐπὶ ἐσχάτῃ προδοσίᾳ καὶ φυλακίσθησαν ἰσοβίως…
• Τὰ τελευταῖα 7 χρόνια (2009-2016) ὑπάρχει στὴν χώρα φοβερὴ οἰκονομικὴ κρίσι, ποὺ τὴν μαστίζει, καὶ πολλοὶ φοβοῦνται τὰ χειρότερα!!!

Ὅλα λοιπὸν τὰ ἀνωτέρω δυσάρεστα γεγονότα, ποὺ ἔλαβαν χώρα ἀπὸ τὸν καιρὸν τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως μέχρι σήμερα, δὲν εἶναι μόνον προϊόντα τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ, τῶν ἁμαρτιῶν μας, ἀλλὰ καὶ τῶν δύο ἐμποδίων – προσκομμάτων, ποὺ προαναφέρθησαν ἤγουν τῶν ἀρῶν καὶ ἀφορισμῶν τῶν Οἰκουμενικῶν Πατριαρχῶν καὶ τῆς μὴ ἐκτελέσεως τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους!!!
Μακάριος λοιπὸν καὶ μέγας πνευματικὸς ἐθνικὸς εὐεργέτης, ὁ Οἰκουμενικὸς ἐκεῖνος Πατριάρχης, ποὺ ἐπίσημα καὶ δημόσια θὰ λύσῃ τοὺς ἀφορισμοὺς ἐκείνους, θὰ δώσῃ ἄφεσι ἁμαρτιῶν σ᾿ ὅσους ἀγωνίσθησαν καὶ θυσιάσθησαν διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ κάθε ξένο ζυγό. Διότι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ λύσῃ ἀφορισμὸν ἐπισκόπου, παρὰ μόνον αὐτὸς ποὺ τὸν ἐξέδωσε. Ἢ ἂν ἔχει ἀποβιώσει, μπορεῖ νὰ τὸ κάνῃ ὁ διάδοχός του ἢ ἕνας ἀπὸ τοὺς διαδόχους του. Δηλαδὴ μόνον Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης στὴν περίπτωσιν αὐτήν.
Λόγου χάριν, τὸ 2021, ποὺ θὰ γιορτασθοῦν (ἂν τελικὰ γιορτασθοῦν) τὰ 200 χρόνια ἀπὸ τὴν Ἑλληνικὴν Ἐπανάστασιν, τότε νομίζω εἶναι ὁ καταλληλότερος καιρὸς νὰ κληθῇ καὶ ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης – ὅποιος καὶ νὰ εἶναι τότε – καὶ νὰ λύσῃ ἐπίσημα καὶ δημόσια ὅλους τοὺς ἀφορισμοὺς τῶν προκατόχων του, σχετικὰ μὲ τὶς ἐξεγέρσεις τῶν Χριστιανῶν «γιὰ τὴν Πίστιν τοῦ Χριστοῦ τὴν ἁγίαν καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερίαν». Ἂν δὲν λυθοῦν οἱ ἀφορισμοὶ καὶ δὲν οἰκοδομηθῆ τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους, δὲν πρόκειται νὰ λυτρωθῇ ἡ Ἑλλάδα ἀπὸ τὰ δεινά, οὔτε καὶ ἡ Κωνσταντινούπολι θὰ ἐλευθερωθῇ ποτέ. Καὶ ἔτσι καταδικάζονται ἐθνικοὶ πόθοι καὶ ἐθνικὰ ὁράματα!!!
Οἱ ψυχὲς τῶν Ἡρώων τοῦ Ἔθνους πρέπει νὰ δικαιωθοῦν καὶ ἀναπαυθοῦν. Ἂν τὰ δύο αὐτὰ προσκόμματα ἐκλείψουν, τότε πάντες οἱ ἐθνικόφρονες καὶ φιλόπατρεις Ἑλληνορθόδοξοι Χριστιανοὶ κροτήσατε χεῖρας, ὁ ἅγιος Βασιλεύς «ἐστιν ἐπὶ θύραις», ὁ ὁποῖος θὰ παύσῃ «τὸν θρῆνον τῆς Ἀσίας»!!!
Βλάσιος Μοναχὸς Ἁγιορείτης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *