Άρθρα Περιοδικού "Φωτεινή Γραμμή"ΘρησκευτικάΤο Τάμα του Έθνους

ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 64-ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ἄς εὐχηθῶμεν ὅλοι νὰ προστατεύεται ἡ Πατρίς μας καὶ νὰ σώζεται ὁ Λαός μας ἀπὸ τὸ βάραθρον τῆς ἀβύσσου, εἰς τὴν ὁποίαν τὸν ἔφερον ἀνεγκέφαλοι ἰθύνοντες. Ἰδιαιτέρως δὲ νὰ φωτισθοῦν οἱ ἰθύνοντες νὰ μὴ ὁδηγοῦν τὸν Λαὸν τοῦ Θεοῦ εἰς περαιτέρω διχασμόν . . .

1. Ὅποτε οἱ Ἕλληνες ἦσαν ἑνωμένοι, μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ, ἔκαναν θαύματα. Μὲ τοὺς διχασμοὺς εἴχομεν πάντοτε ὄλεθρον καὶ συμφοράν.

2. Ψηφίσαντες τὸ Ὄχι καὶ τὸ Ναί ἄς ἀναφωνήσωμεν :
Ἐξηπατήθημεν καὶ ἡμαρτήσαμεν, Θεάνθρωπε Χριστὲ καὶ Παναγιά μας, διότι ἄνω τοῦ 95% τῶν ψηφισάντων τὸ ΟΧΙ καὶ τὸ ΝΑΙ δὲν ἐκαταλάβαμε τὶ ἐψηφίσαμε ἀπὸ καταγανάκτησιν, μίσος καὶ πατριωτικὸν ἐνθουσιασμόν – φανατισμόν, τρέφοντες ψευδαισθήσεις ὅτι δῆθεν ἐκάναμε τὸ καθῆκον μας … Μᾶς κατέλαβαν ἐξ ἀπίνης ! ! !

Ἦσαν, σκοπίμως, καὶ τὰ δύο τόσον «ἀκαταλαβίστικα», ὥστε ἀμφιβάλλομεν, ἐὰν καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι οἱ συντάξαντες κατενόησαν τὶ ἐπεδίωκαν καὶ τὶ ἐννοοῦσαν. Διὰ τοῦτο καὶ μεταγενεστέρως τὰ ἑρμηνεύουν αὐταρχικῶς ὅλοι – ἕκαστος ὅπως θέλει, ὅπως τὸν συμφέρει …

3. Ὅταν οἱ Ἑβραῖοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης συναισθάνθησαν τοὺς λόγους καὶ τὴν αἰτίαν τῆς αἰχμαλωσίας των ἀπὸ τὸν ἡγέτην τῶν Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορα, ἀλλὰ καὶ ἀργότερον πρόσφυγες ἀνὰ τοὺς αἰῶνας, ὅπως καὶ οἱ Χριστιανοὶ πρόσφυγες τῆς Μικρασιατικῆς καταστροφῆς, ἔνιωσαν τὴν ἀνάγκην νὰ ἐπαναλαμβάνουν τὸν θρηνώδη 136ο Θεόπνευστον Ψαλμόν μὲ ὕφος Ἱερεμίου.

Ἀκολουθεῖ μετάφρασις αὐτοῦ εἰς τὴν ἀπόδοσιν τοῦ Μικρασιάτου ταπεινοῦ καὶ εὐλαβοῦς ἀρίστου καλλιτέχνου Φώτη Κόντογλου :

«Σιμὰ στὸν ποταμὸ τῆς Βαβυλώνας, ἐκεῖ καθήσαμε καὶ κλάψαμε, φέρνοντας στὸν νοῦ μας τὴ Σιών·/ ἀπάνου στὶς ἰτιές, στὴ μέση τῆς πολιτείας, κρεμάσαμε τὰ ὄργανά μας·/ γιατὶ κεῖνοι ποὺ μᾶς σκλαβώσανε μᾶς ζητήξανε νὰ τοὺς τραγουδήσουμε,/ καὶ κεῖνοι ποὺ μᾶς σουργουνεύανε μᾶς εἴπανε: παῖξτε μας ἀπ’ τὰ τραγούδια τῆς Σιών./ Πῶς νὰ τραγουδήσουμε τὸν ὕμνο τοῦ Κυρίου ἀπάνου σὲ ξένη γῆς;/ ἄν σὲ ξεχάσω, Ἱερουσαλήμ, νὰ μαραθεῖ τὸ χέρι μου·/ νὰ κολλήσει ἡ γλώσσα μου στὸ λαρύγγι μου, ἄν σὲ βγάλω ἀπ’ τὸν νοῦ μου,/ ἂν δὲν πῶ τ’ ὄνομα τῆς Ἱερουσαλήμ/ πρὶν ἀρχινήσω νὰ φραίνουμαι./ Μὴν τύχει καὶ τοὺς ξεχάσεις, Κύριε, τοὺς γυιοὺς τῆς Ἐδώμ,/ μὴν τύχει καὶ ξεχάσεις τὴ μαύρη μέρα τῆς Ἱερουσαλήμ,/ ποὺ λέγανε: Ἀδειάζετε, Ἀδειάζετε, ὡς ποὺ νὰ μείνουνε τὰ θεμέλιά της./ Ἄμοιρη κόρη τῆς Βαβυλώνας,/ θα ‘ναι καλότυχος κεῖνος ποὺ θὰ σοῦ ξεπληρώσει τὴ συφορὰ ποὺ μᾶς ἔρριξες./ Θα ‘ναι βλογημένος κεῖνος ποὺ θὰ σπάσει τὰ κάστρα σου, καὶ θὰ χτυπήσει τὰ παιδιά σου ἀπάνου στὶς πέτρες».

Ὁ 136ος Ψαλμὸς φέρνει τὸν ἄνθρωπον εἰς αὐτοπερισυλλογὴν νὰ συναισθανθῇ τὴν ἀποξένωσίν του ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ νὰ ἐρευνήσῃ τὰ αἴτια τῆς πτώσεως του καὶ ὡς σοφὸς ἄνθρωπος νὰ μὴ διαπράτῃ πλέον ἐγκληματικὰς πράξεις καὶ ὅταν αἰσθάνεται πταίσματά του καὶ πλημμελήματά του ἀμέσως νὰ μετανοῇ καὶ νὰ μὴ πέσῃ κυριολεκτικῶς εἰς τὴν ἁμαρτίαν . . .

4. Ὅλοι οἱ Ἐθνομάρτυρες τῆς Ἐθνικῆς μας Παλλιγενεσίας, ἰδίως ὁ θρυλικὸς Γέρος τοῦ Μοριᾶ (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης), εἶχον ὡς βαρὺν ὁπλισμόν των τὸν Θούριόν των:
«Γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν Ἁγία
καὶ τῆς Πατρίδος τὴν Ἐλευθερία,
γι᾿ αὐτὰ τὰ δύο πολεμῶ
καὶ ἐὰν δὲν τ᾿ ἀποκτήσω
τὶ μὲ ὠφελεῖ καὶ ἄν ζήσω».

Πρὸ τῶν μαχῶν ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης προσήρχετο εἰς τοὺς Ἱεροὺς Ναοὺς καὶ προσηύχετο μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς του καὶ ἔκανε καὶ διάφορα τάματα, τὰ ὁποῖα ἐξεπλήρωσεν ὁ ἴδιος. Μόνον τὸ Τάμα τοῦ Ἔθνους δὲν κατώρθωσεν νὰ πραγματοποιήσῃ καὶ τὸ ἄφησε Ἱερὰν Παρακαθήκην εἰς τοὺς μετέπειτα Ἕλληνας.
Ὅταν ἐπορεύετο διὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τῆς Τριπολιτσᾶς, διεπίστωσεν ὅτι εἶχεν κλονισθῆ τὸ ἠθικὸν καὶ ἐθνικὸν σθένος τῶν παλικαριῶν του, τὰ ὁποῖα εἶχαν ἐγκαταλείψει ἄλλοι ὁπλαρχηγοί. Εἰσῆλθεν ταπεινὰ καὶ εὐλαβικὰ εἰς τὸν Ἱερὸν Ναὸν τῆς Παναγίας εἰς τὸ Χρυσοβίτσι, ἐπροσευχήθη μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς ψυχῆς του καὶ μὲ δάκρυα ἀπευθύνθη εἰς τὴν Μεγαλόχαρην :
«Παναγιά μου, βοήθησε καὶ τούτη τὴ φορὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ ψυχωθοῦν».

Ἐξερχόμενος τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ ἐπῆγε εἰς τὰ παλικάρια του, ποὺ ἐπερίμεναν πλησίον καὶ ἐβροντοφώνησεν τὴν περίφημον φράσιν του :
«Ὁ Θεὸς ὑπέγραψε τὴ λευτεριὰ τῆς Ἑλλάδος καὶ δὲν θὰ πάρῃ πίσω τὴν ὑπογραφή Του» ! ! !

Ὁ Στρατηγὸς γενναῖος Ἰ. Μακρυγιάννης, ὅπως καὶ πολλοὶ ἄλλοι ὁπλαρχηγοί, ἀναφέρει εἰς τὰ «Ἀπομνημονεύματα» του καὶ πρὸ πάντων εἰς τά «Ὁράματα καὶ θάματα» κάνει λόγον διὰ τὴν βοήθειαν τῆς Παναγίας εἰς τὸν ἀγῶνα τοῦ Ἔθνους κατὰ τῶν Ἀγαρηνῶν.

Μία ἀπὸ τὰς συγκινητικὰς προσευχάς του πρὸς τὴν Θεοτόκον εἶναι:

«Δόξα σε, Κύριε Χριστέ, σταυρέ σταυρωμένε, λαμπρέ καὶ ἀναστημένε, τρισυπόστατε Θεέ, Ἁγία Τριάδα, Θεοτόκο… Κύριε ἅπλωσε τὸ λαμπρό σου και εὐλογημένο σου χέρι καὶ βγάλε μας ἀπὸ τὸν σκότον τὸν βαθύ, ὅπου εἴμαστε πεσμένοι καὶ χαμένοι καὶ πνιγμένοι τόσους αἰῶνες… σῶσε, Κύριε, ὅλους, δῶσε, Θεοτόκο, τὴν ὑγείαν, ὅσοι παθόντες ἔρχονται εἰς τὴν Χάρη σου, Βαγγελίστρα μου, διὰ νὰ δοξαστεῖ ὁ Πανάγαθος Θεὸς καὶ ἡ Βασιλεία Του, νὰ πιστέψουν οἱ τύραγνοι, οἱ ἄπιστοι καὶ οἱ ἄδικοι καὶ νὰ ἰδοῦνε τί ἐστί Θεὸς
παντουργὸς καὶ ἡ Βασιλεία Του…» (Ὁράματα καὶ θάματα, σελ. 154-155).

5. Παρ’ὅλον ὅτι παρῆλθον 186 συναπτὰ ἔτη, ἐν τούτοις οἱ μετέπειτα πρόγονοί μας δὲν συναισθάνθησαν νὰ πραγματοποιήσουν τὰς προσευχὰς αὐτάς (τὴν ἀνέγερσιν τοῦ Τάματος τοῦ Κολοκοτρώνη καὶ τῶν ἄλλων ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας), τὸ ὁποῖον ἐθεσμοθετήθη ὁμοφώνως μὲ τὸ Η΄ Ψήφισμα τῆς Δ΄ Ἐθνοσυνελεύσεως τὴν 31.7.1829, καὶ μὲ τὰ Βασιλικὰ Διατάγματα 1834-ΦΕΚ 5/29.1.1834 καὶ 1838-ΦΕΚ 12/11.4.1838 ἔγιναν Νόμος τοῦ Κράτους.

6. Οἱ καθ᾿ ὕλην ὑπόχρεοι :
α) τὸ σπάταλον καὶ ἄσωτον ἑλληνικὸν κράτος ἐξανέμισεν ἑκατοντάδας τετράκις καὶ πεντάκις δισεκατομμυρίων εὐρώ διὰ εὐτελῆ ἔργα, ὅπου ὑπῆρχαν «χονδρὲς μίζες» καὶ «γερὰ λαδώματα» καὶ ὀργίαζαν οἱ «ἡμέτεροι» καὶ

β) ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία ἐξανέμισεν ἀμύθητον περιουσίαν

καὶ δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ἱερὰ ὑπόσχεσις τῶν ἡρώων τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας . . .

7. Τὰ ὀστᾶ τῶν Ἐθνομαρτύρων μας θὰ τρίζουν. Δι᾿ αὐτὸ κατηντήσαμεν ἐδῶ. Ὄχι μόνον σωστὰ καὶ ἄφθονα ἔργα εὐποιΐας δὲν ἔκαναν, ἀλλὰ μᾶς ὑποδούλωσαν εἰς τὴν «φραγκιά» καὶ μὲ ἑκατοντάδας δισεκατομμυρίων εὐρὼ θαλασσοδάνεια, ὡδήγησαν ἡμᾶς εἰς τὸν «πίθον τῶν Δαναΐδων» τοῦ νομίμως ληστρικοῦ τραπεζικοῦ συστήματος!!!

Παίζουν νοητῶς «ζάρια» οἱ Ἕλληνες ἰθύνοντες μετὰ τῶν νέων ἀφεντικῶν των καὶ λέγουν τὰ ζάρια τῶν δανειστῶν μας: «Δώστα ὅλα».
Τὰ ζάρια τῶν ἰθυνόντων Ἑλλήνων γράφουν : «Πάρτα ὅλα. Μόνο στηρίξτε μας νὰ παραμείνουμε ἀκόμη στὴν καρέκλα τῆς ἡγεσίας» . . .

8. Πρὸς τοῦτο, συναισθανόμενοι τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν, τὴν ὁποίαν ἔχομεν ἡμεῖς οἱ ἀπόγονοι τῶν ἡρωικῶν προγόνων μας, ἀναλαμβάνομεν τὴν πρωτοβουλίαν νὰ πραγματοποιήσωμεν ἄκρως ἀνιδιοτελῶς καὶ μὲ ἀπόλυτον διαφάνειαν τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη, εἰς τὸ ὁποῖον χωροῦν ὅλοι οἱ Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι.

Τὸ Τάμα τοῦ Κολοκοτρώνη ὅλους μᾶς ἐμπνέει καὶ μᾶς ἑνώνει.

Τὰ τεράστια ὀφέλη ποὺ θὰ ἔχῃ εἰς βάθος χρόνου ἡ πολιτεία, ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία καὶ ἡ ἐκκλησία θὰ εἶναι ἀμύθητα . . .

Λεπτομερῶς περὶ αὐτῶν ἔχομεν εἰς ἐνημερωτικὸν δισέλιδον τῆς ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ (ἴδ. καὶ ἱστοσελίδα μας http://www.fotgrammi.gr/index.php/news-tama/950-5615——).

9. Ἐπαναλαμβάνομεν ὅτι, ὄχι μόνον χρήματα δὲν ζητοῦμεν ἀπὸ τὴν Πολιτείαν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ ἀπεναντίας καὶ τὸ 20 % τῶν καθαρῶν ἐσόδων τοῦ Πανελληνίου Ἱεροῦ Προσκυνήματος τοῦ Τάματος τοῦ Ἔθνους θὰ διατίθεται εἰς τὸ Κράτος διὰ συσσίτια μαθητῶν καὶ ἀναστήλωσιν ἱστορικῶν Ἱερῶν Μονῶν καὶ Ἱερῶν Ναῶν !  ! !

Εἶναι τὸ μόνον,τὸ ὁποῖον θὰ συμβάλῃ εἰς τὴν ἀνόρθωσιν τοῦ κατατρωθέντος ἠθικοῦ καὶ ἐθνικοῦ σθένους τῶν Ἑλλήνων…
Ἄς κάνωμεν καθημερινῶς Παράκλησιν εἰς τὴν Παναγίαν μας καὶ ἄς ἐπαναλαμβάνωμεν τὴν προσευχήν :

«Κύριε ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστέ,
Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με τὸν ἁμαρτωλόν,
Θεοτόκε Παρθένε πρέσβευε ὑπὲρ ἡμῶν
καὶ τῶν ἱερῶν στόχων ἡμῶν».

«Την πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς Σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ
φύλαξον ἡμᾶς ὑπὸ τὴν Σκέπην Σου».

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *