ΦΩΤΕΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 62-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ

Ὅπως τὴν διδάσκει ἡ Οἰκουμενικὴ Ὀρθοδοξία καὶ ὄχι ὅπως τὴν διδάσκουν οἱ Προτεστάνται, οἱ παπικοὶ καὶ οἱ κοσμικοί, ἀγωνιζόμενοι παντοιοτρόπως νὰ ἰσοπεδώσουν τὰ πάντα.

1. Ἡ σπουδαιότης τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Ὑπαπαντῆς εἰς ὅλην τὴν μακρὰν ἱστορίαν τῆς Ὀρθοδοξίας ἔχει μείνει μὲ τὴν ρῆσιν «τῆς Μυλιαργοῦς». Δηλαδὴ αὐτὴν τὴν ἡμέραν, κατὰ παράδοσιν, ἀκόμη καὶ οἱ μῦλοι, ποὺ ἀλέθουν, ΑΡΓΟΥΝ, δὲν γυρίζουν, σταματοῦν, διότι ἑορτάζει καὶ ὁ Χριστὸς καὶ ἡ Παναγία καὶ οἱ ἐνσυνείδητοι Ὀρθόδοξοι τοὺς τιμοῦν.

2. Εἰς τὴν προκειμένην περίπτωσιν ἐνθυμούμεθα τὸν ἀνεπανάληπτον καὶ εἰς πάντα διαπρέψαντα ἰδανικὸν ἐργάτην τοῦ Εὐαγγελίου, θρυλικὸν ἀείμνηστον Αὐγουστῖνον Καντιώτην πρώην Μητροπολίτην Φλωρίνης.

α. Ἐφαρμόζων τὸ τοῦ Χριστοῦ, ὡς π.χ. :
«καὶ τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω» (Ἰωάν. 6, 37) ἐδέχθη τὸν μακαρίτην Ἀνδρέαν Παπανδρέου καὶ μὲ «μαεστρία», ὡς θεράπων ἰατρός, ἄρχισε νὰ τοῦ λέγῃ :

– Αὐγουστῖνος: «Εἶσαι ἄθεος ἤ πιστεύεις εἰς τὸν Θεόν;».
– Παπανδρέου: «Ἀπὸ τότε ποὺ ἐγνώρισα τὴν Δήμητρα ἄρχισα νὰ πιστεύω».
– Αὐγουστῖνος: «Εἶσαι μασῶνος;».
– Παπανδρέου: «Δὲν εἶμαι».
– Αὐγουστῖνος: «Πρόσεξε, διότι στὸ κόμμα σου ὑπάρχουν πολλοὶ μασῶνοι, ποὺ ἐργάζονται ἀντεθνικά».

Ἀφοῦ ἐσυνέχισεν τὴν κατήχησίν του ὁ ἀδέκαστος αὐτὸς ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, συνεπλήρωσεν ἐπιδεικύων ἕνα δεματάκι :
– «Ἔχω ἕνα καθρέπτη, ὁ ὁποῖος καὶ τὴν πιὸ ἄσχημη γυναῖκα τὴν κάνει πανέμορφη».
– Δήμητρα Π. : «Θὰ μποροῦσα, Σεβασμιώτατε, νὰ εἶχα αὐτὸ τὸν καθρέπτη;».

Τῆς τὸ ἔδωσε καὶ ὅταν τὸ ἄνοιξε εἶδε τὴν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον.
Τότε ὁ Αὐγουστῖνος τονίζει :
«Σὲ αὐτὸν τὸν καθρέπτη ὀφείλει κάθε γυναῖκα νὰ καθρεπτίζεται ἀνὰ πᾶσα στιγμή, γιὰ νὰ βλέπῃ τὴν σεμνότητα, τὴν εὐπρέπεια, τὴν αἰδώ, τὴν εὐσπλαχνία, τὴν μητρότητα, τὴν φιλανθρωπία, τὸ ἦθος, τὸν χαρακτῆρα καὶ ὄχι στοὺς ψεύτικους καθρέπτες τῆς ματαιότητας, γιὰ νὰ παρατηροῦν τὰ «μασκαριλίκια» μὲ τὰ πολλὰ καλλυντικὰ καὶ τὰ πανάκριβα στολίδια»…

β. Τότε, διαστροφεῖς τῆς ἀληθείας «δημοσιογραφίσκοι», παρουσιάζοντες τό «μαῦρο γιὰ ἄσπρο», ἀδίστακτοι, λασπολόγοι καί «πουλημένοι» κονδηλοφόροι, ἐπειδὴ ἔλαβαν τοιαύτας ἐντολάς, διέδωσαν ἀστραπιαίως ὅτι δῆθεν ὁ Αὐγουστῖνος ἐφίλησεν τὸ χέρι τῆς Δήμητρας!!! Ὁ Αὐγουστῖνος ἦτο τόσον προσεκτικός, εὐπρεπής, ἐνσυνείδητος ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπίστευεν Χριστὸν καὶ ὄχι χρυσόν, ἐζοῦσεν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, ἐθηριομαχοῦσεν νυχθημερὸν ὑπὲρ τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδοξίας, τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἀκεραιότητας τῆς πατρίδας καὶ δὲν συμπεριεφέρετο ὡσάν «χαζοχαρούμενος» νὰ δίδῃ φιλιὰ τοῦ Ἰούδα παντοῦ… Μόνον ἐκατηχοῦσεν καὶ ἐχρησιμοποίη τὴν γλῶσσαν τοῦ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ μὲ τό: «οὐκ ἔξεστι σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» ἢ τὸ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου (ὁ ὁποῖος ἐναντιώθη ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Αὐτοκράτειραν Εὐδοξίαν, ποὺ προσεπάθη νὰ ἰδιοποιηθῇ δίπλα εἰς τὰ ἀνάκτορά της ἕνα κῆπον μιᾶς πτωχῆς χήρας, καὶ ἀπεκάλεσε τὴν Εὐδοξίαν ὡς «ἀδοξία»): «πάλιν Ἡρωδιὰς μαίνεται, πάλιν Ἡρωδιὰς ζητεῖ τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου ἐπὶ πίνακι»!!!

γ. Ὁ ἀείμνηστος Αὐγουστῖνος ὄχι μόνο δὲν χαριεντίζοντο μὲ γύναια, ἀλλ᾿ ἀπεναντίας οὔτε ἄνδρας ἐπέτρεπεν νὰ τοῦ ἀσπασθοῦν τὸ χέρι του…

3. Ἐπ’ εὐκαιρίᾳ τῆς Ὑπαπαντῆς, δημοσιεύομεν κατωτέρω τὸ περισπούδαστον πόνημα τῆς διευθυντρίας τῆς Ὁμηρικῆς Ἀκαδημίας πολυγραφοτάτης καὶ δραστήριας Δρ. Ἱστορίας-Φιλοσοφίας Μαρίας Γιατράκου «Η ΑΤΙΜΗΤΗ ΜΑΝΑ ΣΤΗ ΡΟΗ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ», ἡ ὁποία μᾶς μαγεύει μὲ τὴν ἀναφοράν της εἰς τὴν παγκόσμιον ἡμέραν τῆς μητέρας, τὴν Ὑπαπαντὴν τοῦ Κυρίου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *