Δεκέμβριος 1999
Ἀπὸ τὰ προηγούμενα κεφάλαια καὶ ἐν γένει σταχυολογήματα
διαφόρων δραστηριοτήτων τοῦ ΙΠΗΠΑ καὶ τοῦ Συνεδρίου μας θά
ἀντιληφθήκατε τὶς χιλιάδες ἀντιξοότητες καὶ προβλήματα, καθὼς καί
τὶς ἀτέλειές μας καὶ ἀδυναμίες μας. Θὰ συνειδητοποιήσατε
ἐπιτακτικὴν τὴν ἀνάγκην συστρατεύσεως πολλῶν συνεργατῶν δι’
ὅλους τοὺς τομεῖς: ἀπὸ τὴν συγγραφὴν καὶ πρὸ παντὸς τήν
ἐπεξεργασίαν δοκιμίων εἰς τὸ πολυτονικόν, μέχρι καὶ τήν
διεκπεραίωσιν τῆς ἀλληλογραφίας, τὴν ἀρχειοθέτησιν καὶ τά
λογιστικά. Πρὸς τοῦτο, ἀναγκαζόμεθα νὰ κάνωμε ὑστάτην
ἔκκλησιν ὄχι τόσον διὰ τὴν συγκέντρωσιν τροφίμων, φαρμάκων,
χρημάτων κλπ. ἀγαθῶν, ὅσον καὶ κυρίως διὰ τὴν ἐθελοντικήν
προσωπικὴν ἐργασίαν.
Δεῖ δῇ ἀνθρώπων = ἐθελοντῶν καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστιν
γενέσθαι τῶν δεόντων… Σᾶς ἀναμένομε!!!
Εἰδικώτερον, σᾶς ἀπευθύνομε τὴν παροῦσαν ἔκκλησιν μὲ τήν
πεποίθησιν ὅτι καὶ τὰς ἰδικάς σας παρειᾶς σπαθίζουν αἱ ριπαὶ τῆς
ἐπετιθεμένης ἀκαθέκτου καὶ ἀνενδοιάστου Νέας Τάξεως.
Πιστεύομεν ὅτι θὰ συμφωνῆτε ὅτι θὰ εἶναι γελοῖος, ὅποιος θά
ἀναμὲνῃ ὅτι ὁ ἐρχόμενος 21ος αἰὼν θὰ εἶναι αἰὼν εὐδαιμονίας τοῦ
ἀνθρωπίνου γένους. Ἀπὸ πουθενὰ δὲν προμηνύεται, ὅτι θὰ εἶναι
τοὐλάχιστον αἰὼν ἠρεμίας ὑποφερτῆς. Τοὐναντίον, τὰ πάντα
προαναγγέλλουν, ὅτι θὰ εἶναι αἰὼν βαρβάρου πολέμου «… οὐκ
ἔστιν ἡμῖν ἣ πάλη πρὸς ἂἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς. πρός
τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος
τούτου…» (Ἔφες. στ’ 12).
Ἐχρίθη δὲ ἀπὸ ἐμᾶς ἐπιβεβλημένη ἣ ἔχδοσις ἑνὸς νέου
περιοδικοῦ μὲ χρῆσιν ἀποκλειστικῶς τοῦ πολυτονιχοῦ καὶ τῆς
καθαρευούσης, ἐν ὄψει τῆς ἀδιαφορίας τῶν Κρατικῶν φορέων εἰς
τὴν προσπέλασιν διεθνῶν σχοτεινῶν δυνάμεων διὰ τὸν ἐξαφανισμόν
τῆς γλώσσης μας. Τὸ Διοικητικὸν Συμβούλιον τοῦ ΙΠΗΠΑ ἔπραξε
τοῦτο, ἐντὸς τῶν πλαισίων εὐοδώσεως τοῦ σκοποῦ του, τουτέστι
τοῦ πνευματικοῦ ἐπανεξοπλισμοῦ τῶν Ἑλλήνων καὶ ἰδίως τῆς
νεολαίας μὲ τὰ ἰδανικὰ τοῦ Ἑλληνοχριστιανικοῦ πνεύματος, μὲ τήν
προσδοκίαν, προϊόντος τοῦ χρόνου καὶ τοῦ θεοῦ εὐδοκοῦντος,
εὐρυτέρας διεθνοῦς ἀντανακλάσεως.
Παρακαλοῦμεν ὅσους ἔχουν τὴν δυνατότητα, νὰ μᾶς τιμήσουν μέ
τὴν συνεργασίαν τῶν ἀποστέλλοντές μας αὐτοτελῆ ἢ ἐν συνεχεῖᾳ
πονήματά των, ἀναγόμενα εἰς τὸν ἐθνικόν – πνευματικὸν ἀγῶνα τοῦ
λαοῦ μας.
Συγκεκριμένως παρακαλοῦνται νὰ ἐκπονήσουν μελέτην πρός
δημοσίευσιν εἰς τὸ μόλις κυκλοφορῆσαν περιοδιχόν μας, μέ
περιεχόμενον ἀφορῶν εἰς τὰς Πνευματικάς Ἀξίας, δηλαδή:
Ι. Εἶναι γενικὴ διαπίστωσις, πανθομολογεῖται ἣ γυμνότης τοῦ
συγχρόνου ἀνθρώπου ἀπὸ πάσης Πνευματικῆς Ἀξίας; Αἱ
Πνευματικαί Ἀξίαι περιεφρονήθησαν καὶ ἐχλευάσθησαν, ἂν μὴ καί
ἐσαρκάσθησαν;
ΙΙ. Αἱ Πνευματικαί Ἀξίαι ἔχουν θέσιν σήμερον ὑπὸ τὴν ἀκάθεκτον
ἐπέλασιν τῶν δυνάμεων τῆς Νέας Τάξεως; Ἐἂν ναί, εἶναι δυνατὴ ἡ
ἐπανένδυσις τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου μὲ τάς Ἀξίας τοῦ Πνεύματος,
μὲ δεδομένην τὴν γνωστὴν συμπεριφορὰν τῶν ἐκπροσώπων τῶν
παραγόντων τοῦ πολιτισμοῦ, καὶ δῇ τῆς Θρησκείας, τῆς Φιλοσοφίας,
τῶν ἐπιστημῶν, τῶν τεχνῶν καὶ τῶν γραμμάτων, καὶ μὲ δεδομένην
τὴν γνωστὴν συμπεριφορὰν τῶν πολιτικῶν, τῆς κρίσεως τῶν θεσμῶν,
καὶ δῇ τῆς οἰκογενείας;
Μετὰ τιμῆς
Ὁ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ι. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Αφήστε μια απάντηση