Περιοδικό «Φωτεινή Γραμμή»

Εισαγωγή
Εκδόσεις Περιοδικού «Φωτεινή Γραμμή»

Ζητῶμεν κατεπειγόντως ἐθελοντὰς διὰ συμπαράστασιν εἰς τὴν πραγματοποίησιν ὅλων τῶν σκοπῶν καὶ προοπτικῶν μας καὶ διὰ νὰ λαμβάνουν καὶ νὰ διαδίδουν τὴν «Φωτεινὴ Γραμμή» παντοῦ.

Σεβασμιώτατος πρώην Φλωρίνης κ. Αυγουστίνος ΒΡΑΒΕΥΣΙΣ ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ πρώην ΦΛΩΡΙΝΗΣ κ. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ
            1. Ἐδῶ καὶ 55 ὁλόκληρα χρόνια ἐγνώρισα τὸν ἱεροκήρυκα Αὐγουστῖνον Καντιώτην τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν, ποὺ ἐξετείνετο τότε ἀπὸ τὴν Γλυφάδαν μέχρι τὸ Πέραμα καὶ ἀπὸ τὸν Πειραιᾶ μέχρι καὶ τὴν Πεντέλην. Πιστεύων ἀπολύτως εἰς τὸ Παύλειον: «…οὐαὶ δέ μοί ἐστιν ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι» (Α’ Κορ. Θ΄, 16), μετέβαινεν παντοῦ εἰς τὴν ἀχανῆ αὐτὴν ἔκτασιν καὶ ἐκήρυττεν ἀνόθευτον τὸν Χριστιανισμὸν μιμούμενος τὸν Θεάνθρωπον, ὁ ὁποῖος μᾶς διδάσκει: «…ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τοῦ κόσμου… καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν».{{??}}
 
            2. Μιμούμενος, ἐπίσης, τὸν Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον καὶ τοὺς Μάρτυρας καὶ τοὺς Ἁγίους τῶν πρώτων αἰώνων ἔλεγεν τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των «ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια» ἐπαναλαμβάνων πρὸς τοὺς ἰσχυροὺς ἰθύνοντας τὸ «…οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου» (Μαρκ. Στ’, 18), καθὼς καὶ τὸ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος εἶχε τὴν παρρησίαν νὰ προστατεύσῃ τὴν περιουσίαν τῆς πτωχῆς χήρας καὶ νὰ ἐναντιωθῇ πρὸς τὴν αὐτοκράτειρα τονίζων «πάλιν ἡ Ἡρωδιᾶς μαίνεται πάλιν ἡ Ἡρωδιᾶς ζητεῖ τὴν κεφαλὴν Ἰωάννου ἐπὶ πίνακι», ὀνομάζων τὴν αὐτοκράτειρα Εὐδοκίαν ὡς «ἀδοξίαν» ∙ποτὲ δὲν ἐχρησιμοποιοῦσε τὴν γλώσσαν τῶν πολιτικῶν καὶ διπλωματῶν καὶ ποτὲ δὲν εἶπε ψεύδη εἰς τὸν Ἑλληνικὸν λαόν.
 
            3. Ὁ θρυλικὸς γέρων Αὐγουστῖνος ἦτο γλυκὺς καὶ λίαν ἐπιεικὴς πρὸς τοὺς ἀδαεῖς καὶ ἁπλοϊκοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ ἦτο ἄκρως ἀσυμβίβαστος καὶ δὲν ἔκαμπτε ποτὲ τὴν σπονδυλικὴν στήλην τῆς ἠθικῆς καὶ ἐκαυτηρίαζε πάντοτε τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους, ζητῶν ἄλλοτε μὲν τὸν ἀφορισμὸν τοῦ Πρωθυπουργοῦ ὡς βλασφήμου, ἄλλοτε δὲ καταργήσας τὸ Πολυχρόνιον διὰ τὴν βασίλισσαν χαρακτηρίζων αὐτὴν ὡς ἀσεβεστάτην καὶ ὄχι εὐσεβεστάτην∙ ἠγωνίζετο πάντοτε ἐναντίον τῆς κατακρημνίσεως τῶν Ἠθικῶν καὶ Πνευματικῶν Ἀξιῶν καὶ ὑπὲρ τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τὶς ρίζες μας, ὅπως ἀναφέρομε καὶ εἰς τὸ τεῦχος 33 σελ. 40-45 τοῦ Περιοδικοῦ μας «Φωτεινὴ Γραμμή».
           
             4. Δυστυχῶς, μὲ τὴν ἔλλειψιν σταθερᾶς καὶ γενναίας παρρησίας τῶν ἐκκλησιαστικῶν παραγόντων καταντήσαμεν νὰ ἐπικρατοῦν οἱ «Δαφέρμοι» μὲ τὶς Ἀρχὲς Προσωπικῶν Δεδομένων καὶ μέχρι καὶ αὐτὴ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος νὰ ἀπευθύνεται εἰς τὴν ἐν λόγῳ Ἀρχήν, διὰ νὰ ἀποφανθῇ ἐὰν ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι λόγος κωλύματος ἤ εὐαίσθητα προσωπικὰ δεδομένα… Ὁ γέρων Αὐγουστῖνος, ὅταν ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ ᾿80 ὡμιλοῦσε εἰς τὸν κινηματογράφον «ΑΚΡΟΠΟΛ» διὰ τὶς μάστιγες τοῦ εὐτελισμοῦ τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν τῆς Πατρίδος, Θρησκείας καὶ Οἰκογένειας, ἔλεγεν «θὰ ἐπερίμενεν κανεὶς δι᾿ αὐτὸ τὸ κατάντημα νὰ ἐναντιωθῇ τοὐλάχιστον ἡ Ἱεραρχία. Ἀχ, εἶμαι δειλὸς, δὲν τολμῶ νὰ σᾶς εἰπῶ ὅλην τὴν ἀλήθεια, διότι, ἐὰν σᾶς τὴν πῶ θὰ μὲ κρεμάσουν εἰς τὴν πλατείαν Ὁμονοίας. Ὦ, δὲν μπορῶ νὰ μὴ σᾶς εἰπῶ τὴν ἀλήθεια, θὰ σκάσω. Τὶ περιμένει κανεὶς ἀπὸ μίαν ἱεραρχίαν, ὅταν οἱ 38 ἐξ αὐτῶν δὲν φημίζονται ὡς ἄνδρες…».
 
            4. Ἀκολουθῶν τὴν ἀκραιφνῆ ὀρθόδοξον γραμμήν τῆς ἀληθείας καὶ μιμούμενος τὸν Ἰωάννην τὸν Πρόδρομον, τὸν Ἱερὸν Χρυσόστομον καὶ τοὺς Ἁγίους καὶ Μάρτυρας τῆς Ἐκκλησίας ὁ γέρων Αὐγουστῖνος κατέστη σημεῖον ἀντιλεγόμενον. Δι᾿ ὅλους τοὺς εὐλαβεῖς καὶ ὑγιῶς σκεπτομένους ὀρθοδόξους Χριστιανούς, ἦτο ἰδανικὸς ποιμήν, ὁ ὁποῖος δι᾿ ὅλου τοῦ βίου του ἀπεδείκνυεν, ὅτι ἐπίστευεν ἀπολύτως Χριστὸν καὶ ὄχι χρυσὸν καὶ ἐζοῦσεν διὰ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν. Κακοὶ ὅμως ὑψηλὰ ἱστάμενοι, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, ἐλασπολόγησαν ἐναντίον τοῦ Αὐγουστίνου καὶ τὸν παρουσίαζαν ὡς γραφικὸν τύπον, Δὸν Κιχώτην καὶ Χομεϊνὴ καὶ ἀπαιτοῦσαν ἀνὰ τὰς δεκαετίας τὴν κεφαλὴν Αὐγουστίνου ἐπί πίνακι καὶ ἐσύρετο συνεχῶς εἰς ἀστικὰ καὶ ἐκκλησιαστικὰ δικαστήρια…
            Ὅμως ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ἐφήρμοζεν τὸ τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστόμου: «τὰ δημοσίως γενόμενα καὶ τὸν λαὸν σκανδαλίζοντα ταῦτα καὶ ἐλέγχομεν». Ὅταν, ὅμως, μερικοὶ ζηλωτὲς Χριστιανοὶ ἐμέμφθησαν τὸν Αὐγουστῖνον, διατὶ δὲν τολμάει νὰ καυτηριάσῃ μὴ ἀποδεικνυόμενα σκάνδαλα, ἠναγκάσθη νὰ γράψῃ εἰς τὸ περιοδικόν του «Σπίθα» ἄρθρον ὑπὸ τὸν τίτλον: «ἐλεγκταὶ, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἐκπωματισταί». Διότι, συνήθως, εἰς τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους καὶ τοὺς παρατρεχάμενους αὐτῶν σχεδὸν ὅποια πλάκα καὶ νὰ σηκώσῃ κανεὶς ὄζει πνευματικὴ πτωμαΐνη…
 
            5. Ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ὄχι μόνον δὲν ὑπῆρξε «καλοπερασάκιας», ἀλλὰ, ἀπεναντίας, ἐζοῦσε μὲ ἀπερίγραπτες στερήσεις εἰς τὸ μουχλιασμένον σκοτεινὸν ὑπόγειον τῆς ὁδοῦ Χριστοκοπίδου 12, διὰ νὰ ὑπάρχουν χῶροι στεγάσεως ἀπόρων φοιτητῶν εἰς τοὺς ὀρόφους.
           
            6. Διὰ τὸν γέροντα Αὐγουστῖνον ἔχει ἐφαρμογὴν τὸ Παύλειον: «τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι;» (Β’ Κορ. ΙΑ’, 29).
            Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς γερμανικῆς κατοχῆς, μὲ μέγιστον κίνδυνον τῆς ζωῆς του, κατώρθωσε καὶ ὠργάνωσεν 8.000 συσσίτια ἡμερησίως διὰ τοὺς ἀπόρους δεινοπαθοῦντας Ἕλληνας καὶ τοὺς ἐτόνωνεν τὸ ἐθνικὸν καὶ ὀρθόδοξον αἴσθημα (ἴδατε ἀναλυτικῶς εἰς τὸ βιβλίον τοῦ κ. Μύρου «Ἐπανάστασις τῆς ἀγάπης»). Ὁ ὑπεραιωνόβιος θρυλικὸς ποιμὴν ἔθετεν πάντοτε τὴν ζωὴν αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν δεινοπαθούντων συνανθρώπων καὶ τὴν κάθαρσιν Κοινωνίας καὶ Ἐκκλησίας «ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων» (Ἰωα. 10, 11).
 
            7. Ὁ γέρων Αὐγουστῖνος εἰργάζετο συστηματικῶς διὰ μίαν Ἐκκλησίαν «ζῶσαν» καὶ «ἐλευθέραν» καὶ ἤθελεν νὰ παύσουν οἱ κληρικοὶ νὰ εἶναι ἐπαγγελματίες μισθοσυντηρούμενοι ἀπὸ τὸ Κράτος, διὰ νὰ μὴ κάνουν ἀβαρίαν εἰς τὴν συνείδησίν των καὶ νὰ λέγουν οἱ κληρικοὶ τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά των, ἐὰν εἶναι πραγματικὰ ἰδεολόγοι, νὰ μὴ ζοῦν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν. Ἔτσι θὰ προσήρχοντο εἰς τὸν Ἱερὸν κλῆρον μόνον οἱ ἁγνοὶ ἰδεολόγοι μὲ ἱεραποστολικὰ ἰδανικά, μὲ αὐταπάρνησιν καὶ αὐτοθυσίαν καὶ θὰ ἐλαμπρύνετο ἡ Ἐκκλησία παντοιοτρόπως, ὅπως καὶ κατὰ τοὺς πρώτους μ.Χ. αἰῶνας. Πρὸς τοῦτο δὲ, ἐζητοῦσε καὶ τὸν χωρισμὸν Κράτους ἀπὸ Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ μὴ ἐπεμβαίνουν οἱ κοσμικοὶ ἄρχοντες εἰς τὰ τῆς Ἐκκλησίας καὶ νὰ μὴ δημιουργῆται τοιουτοτρόπως ἕνας Χριστιανισμὸς τοῦ γλυκοῦ νεροῦ, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ πάντες δύνανται νὰ ὀνομάζωνται Χριστιανοὶ καὶ νὰ τρέφουν καὶ τὴν ψευδῆ συνείδησιν, ὅτι ὅλοι εἶναι Χριστιανοὶ, ἐκτὸς τοῦ Ἱδρυτοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐὰν ἤρχετο καὶ πάλιν ὑπὸ τὰς ἰδίας συνθήκας, πάλι θὰ ἀνεσταυροῦτο ὡς καθυστερημένος, ὀπισθοδρομικός, γραφικὸς τύπος, ὡς ἄθεος καὶ ἀντίχριστος. {{Τὸν ρόλον τοῦ Ἄννα καὶ Καϊάφα θὰ τὸν ἀνελάμβανον Πατριάρχαι καὶ Ἀρχιεπίσκοποι καὶ τὸν ρόλον τῶν Γραμματέων, Φαρισαίων ὑποκριτῶν θὰ τὸν ἀνελάμβανον κληρικοὶ καὶ λαϊκοὶ θεολόγοι καὶ «ἅρον ἅρον σταύρωσον αὐτὸν» θὰ ἀναφωνοῦσαν θρησκευόμενοι καὶ θρησκόληπτοι.}} Δὲν εἶναι μόνον ὁ βλάσφημος Καζαντζάκης καὶ οἱ θαυμαστὲς του «ψευτοκουλτουριάρηδες» ποὺ ἀναμασοῦν «Ὁ Χριστὸς ξανασταυρώνεται». Αὐτὸ τὸ βροντοφωνεῖ ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος: «…ἀνασταυροῦντας ἑαυτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ καὶ παραδειγματίζοντας.» (Ἑβρ. 6, 6), ὅπως ἔκαναν καὶ οἱ Ἑβραῖοι, ἐδολοφονοῦσαν τοὺς προφήτας «δοκοῦντες δόξαν προσφέρειν τῷ Θεῷ».
           
            8. Ὁ γέρων Αὐγουστῖνος, πέραν τῶν καθημερινῶν ἀγώνων του διὰ περίθαλψιν καὶ στήριξιν ἐνδεῶν καὶ ἀδυνάτων καὶ τῶν πολλῶν ἑβδομαδιαίων ὁμιλιῶν καὶ συσκέψεων διὰ τὴν ἵδρυσιν Σωματείων, τῆς Ἀδελφότητος «ὁ Σταυρός», γηροκομείων, οἰκοτροφείων, ὀρφανοτροφείων, αἰθουσῶν διαλέξεων κ.λπ. εὐαγῶν κτιρίων, εἶναι καὶ συγγραφεύς 85 περισπούδαστων βιβλίων καὶ χιλιάδων ἄρθρων εἰς τὰ περιοδικά «Χριστιανικὴ Σπίθα», «Σταυρός», «Σάλπιξ τῆς Ὀρθοδοξίας» κ.λπ.
 
            9. Τὸ κατεστημένον τῶν εἰς τὰ παρασκήνια δρώντων ἀετονύχηδων καὶ σκοτεινῶν δυνάμεων, ὅλοι αὐτοὶ, διαπιστώνοντες τὸν μέγιστον κίνδυνον ποὺ διέτρεχον, ἐὰν ὁ γέρων Αὐγουστῖνος παρέμενε περαιτέρω εἰς τὸ λεκανοπέδιον τῆς Ἀττικῆς, κατώρθωσαν νὰ τὸν πείσουν νὰ δεχθῇ τὸ ἔτος 1967, νὰ γίνῃ Μητροπολίτης εἰς τὴν πλέον ἀπομεμονωμένην καὶ λίαν προβληματικὴν μεθοριακὴν περιοχὴν τῆς Φλωρίνης. Οὕτω ἐπέτυχον νὰ μὴ ἀσχολῆται μὲ τὰ κακῶς κείμενα εἰς τὸ λεκανοπέδιον, διότι ὄντως ὁ γέρων Αὐγουστῖνος συνεκεντρώθη καὶ εἰργάσθη συνεχῶς καὶ ἀόκνως εἰς τὴν πνευματικὴν στέπαν τῆς περιοχῆς Φλωρίνης, τὴν ὁποίαν καὶ μετέτρεψεν εἰς πολυτιμότατον περιβόλι παραδείσου. Ἀκόμη καὶ τοὺς δυστυχισμένους ἀθιγγάνους τοὺς ἀνεγέννησε πνευματικὰ καὶ τοὺς ἀνέπλασε εἰς πρότυπα τάξεως, καθαριότητος, πειθαρχίας, εὐπρέπειας, εὐσέβειας καὶ εὐποιΐας. Ἀντιθέτως, σχεδὸν εἰς ὅλες τὶς ἄλλες περιοχὲς τῆς Ἑλλάδος, ἀκόμη καὶ Ἕλληνες ζοῦν καὶ συμπεριφέρονται ὡσὰν πολὺ κακοὶ ἀθίγγανοι. Μάλιστα δὲ, ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ἐναντιώνεται μὲ τοὺς ἐπικρατοῦντας χαρακτηρισμοὺς «τουρκόγυφτοι» ἤ «γύφτοι» ἤ «τσιγγάνοι» καὶ τοὺς ἀποκαλεῖ «νεοφωτίστους».Ὅταν δὲ, ἐγένετο ἡ ὁμαδικὴ βάπτισις τῶν ἑκατοντάδων αὐτῶν νεοφωτίστων, εἶχαν ὀργανωθῆ ἑκατοντάδες λεωφορεῖα μὲ προσκυνητάς, ἀλλὰ κακοὶ ἰθύνοντες, λαϊκοὶ καὶ κληρικοί, ἀπηγόρευσαν τὴν προσπέλασιν τῶν «πούλμαν», ἀντὶ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν αὐτὸ τὸ ἐξαίσιον γεγονὸς καὶ νὰ προβληθῇ ἡ Ἑλλάδα καὶ ἡ Ὀρθοδοξία διεθνῶς...
 
            Ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ἔσφαλε τὰ μέγιστα ποὺ ἐδέχθη τὸ σχέδιον τῶν ἰθυνόντων νὰ τὸν ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν Ἀττικήν. Ἐὰν εἶχε μείνει εἰς τὴν Ἀττικὴν, θὰ εἶχε κάνει ἑκατομμυριοπλάσιον ἔργον ἀπ᾿ ὅ,τι ἐπέτυχεν εἰς τὴν ἄγονον ἀκριτικὴν περιοχὴν τῆς Φλωρίνης.
 
            10. Ἐὰν θρησκευτικοὶ καὶ πολιτικοὶ ἰθύνοντες δὲν διακατείχοντο ἀπὸ μίσος ἐναντίον τοῦ γέροντος Αὐγουστίνου, θὰ προέτεινετο καὶ θὰ ἐλάμβανεν ὄχι μόνον Βραβεῖον ἀπὸ τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν καὶ τὸ Μεγαλόσταυρον τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, ἀλλὰ καὶ τὸ βραβεῖον Νόμπελ διὰ τὸ ἀνεπανάληπτον κοινωνικὸν ἔργον του.
            Ἡ ἐλαχιστότης μου ἐπρότεινεν ἐπανειλημμένως νὰ βραβευθῇ ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ἀπὸ τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν, πλὴν ὅμως μὲ χιλιάδες προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις δὲν ἐκαρποφόρησεν ἡ ἐν λόγῳ προσπάθειά μου.
 
            Ἔτσι ἠναγκάσθην νὰ ἀποστείλω τελικῶς τὸ ἔτος 1991 εἰς τὴν Ἀκαδημίαν Ἀθηνῶν τὴν ἐπιστολήν μου, τῆς ὁποίας τὸ κείμενον ἔχει:
«Παρὅλον ποὺ δυστυχῶς αἱ μακροχρόνιαι προσπάθειαί μου νὰ βραβευθῇ ὁ μέγιστος τῶν ἡμερῶν μας θρησκευτικός, κοινωνικὸς καὶ ἐθνικός ἐργάτης Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φλωρίνης δὲν εὐδοκίμησαν, ἐν τούτοις ἐγὼ συνεπῆς πρὸς ὅσα σᾶς ἔγραφα καὶ τὴν συνείδησίν μου ἐτήρησα τὸν λόγον καὶ ἐνέβασα εἰς τὸν Σεβασμιώτατον πρώην Φλωρίνης Αὐγουστῖνον 10.000.000 δρχ. διὰ τὸ κοινωνικὸν αὐτοῦ ἔργον.
            Βέβαια ὁ Σεβασμιώτατος κ. Αὐγουστῖνος δὲν ἐγνώριζεν διὰ τὶς πρόσπάθειές μου καὶ ἀλλοίμονόν μου, ἐὰν τὸ πληροφορηθῇ. Εἶναι δὲ πολὺ λυπηρὸν πρᾶγμα νὰ ἀναγνωρίζωνται κενόδοξοι, ἰδιοτελεῖς ἐπιδειξίες, ἰδιοτελεῖς καὶ φελλοὶ καὶ πνευματικὰ καὶ ἠθικὰ ἀναστήματα σὰν τὸν Σεβασμιώτατον κ. Αὐγουστῖνον νὰ περιθωριοποιοῦνται νὰ κατατρέχωνται»…
 
            Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔκανα κρυφὰ ἀπὸ τὸν γέροντα, διότι ὁ γέρων Αὐγουστῖνος ὄχι μόνον τέτοιες τιμητικὲς διακρίσεις ἀπεχθάνετο ἀλλὰ οὔτε κἄν τὸ χέρι του δὲν ἐπέτρεπε νὰ τοῦ τὴν ἀσπασθῇ κανείς. Ἦτο ὄντως ἀσκητὴς καὶ ἄκρως ταπεινόφρων. Τώρα δὲ, ποὺ εἶναι τελείως ἀνήμπορος, ἐκμεταλλεύονται δυστυχῶς μερικοὶ τὴν ἀδυναμίαν του νὰ ὑπερασπισθῇ καὶ αὐτὸν τὸν ἑαυτὸν του καταστρέφοντές τὴν ἀρίστην ὑστεροφημίαν του. Ἡ μοναδικὴ ἐπιθυμία του θὰ εἶναι νὰ ἐπαναλαμβάνῃ τὸ Παύλειον: «ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεως ἐφέστηκε. τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταὶ μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος, ὅν ἀποδώσει μοι ὁ Κύριος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὁ δίκαιος κριτής, οὐ μόνον δὲ ἐμοί, ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς ἠγαπηκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτο.» ( Β’ Τιμ. 4, 6-8).
 
            11. Καὶ ὅταν ἀπέλθῃ ἀπὸ τὸν μάταιον τοῦτον κόσμον, τότε, εἰς τὴν θριαμβεύουσαν Ἐκκλησίαν, μὲ παρρησίαν πρὸς τὸν Σωτῆρα Χριστὸν καὶ τὴν Ὑπεραγίαν αὐτοῦ Μητέρα, θὰ συνεχίσῃ νὰ πρεσβεύῃ διὰ τὴν ἀνακούφισιν τῶν ἀδικουμένων καὶ δεινοπαθούντων συνανθρώπων μας.
Ο ΔΙΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ
«Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ»
ΚΑΙ
ΤΟ «ΙΔΡΥΜΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΕΩΣ ΗΘΙΚΩΝ
ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΑΞΙΩΝ»
 
ΑΠΟΝΕΜΟΥΝ
ΜΕΤΑ ΒΑΘΥΤΑΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΕΝΕΚΕΝ
 
ΤΙΜΗΤΙΚΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΝ
 
ΕΙΣ ΤΟΝ
ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟΝ  ΙΔΑΝΙΚΟΝ  ΕΡΓΑΤΗΝ ΤΟΥ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ
 
ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΝ
ΠΡΩΗΝ  ΦΛΩΡΙΝΗΣ
ΓΕΡΟΝΤΑ  ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΝ
 
ΔΙΑ
ΤΟ  ΜΕΓΙΣΤΟΝ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ,  ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΝ  ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΝ  ΑΥΤΟΥ  ΕΡΓΟΝ
ΚΑΙ
ΔΙΑ  ΤΟΥΣ  ΠΟΛΥΤΙΜΟΥΣ  ΑΓΩΝΑΣ  ΤΟΥ
ΥΠΕΡ  ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ  ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΘΩΣ  ΚΑΙ  ΔΙΑ  ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΙΝ ΔΕΙΝΟΠΑΘΟΥΝΤΩΝ  ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ  ΜΑΣ
ΕΞ  ΑΙΤΙΑΣ  ΤΩΝ  ΟΠΟΙΩΝ  ΕΔΙΩΚΕΤΟ, ΔΙΕΣΥΡΕΤΟ  ΚΑΙ  ΚΑΤΕΤΡΕΧΕΤΟ
ΩΣ
ΕΤΕΡΟΣ  ΙΕΡΟΣ  ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ.
 
ΕΝ   ΑΘΗΝΑΙΣ   Τ   23ῃ   ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ   2008
 
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                            Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
 
 
Ι. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ           AIK. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
 
 
augoustinos.jpg
    Μοιράσου το:
     
  •   
  •   
  •   
  •   
agioritikovima
Developed by © mpistiries.com