Περιοδικό «Φωτεινή Γραμμή»

Εισαγωγή
Εκδόσεις Περιοδικού «Φωτεινή Γραμμή»

Ζητῶμεν κατεπειγόντως ἐθελοντὰς διὰ συμπαράστασιν εἰς τὴν πραγματοποίησιν ὅλων τῶν σκοπῶν καὶ προοπτικῶν μας καὶ διὰ νὰ λαμβάνουν καὶ νὰ διαδίδουν τὴν «Φωτεινὴ Γραμμή» παντοῦ.

Ποίοι Είμεθα

1. Εἴμεθα μέλη τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ἔχοντες διμέτωπον, ἀδήριτον ἀγῶνα: πρῶτον νὰ ἀποκαθάρωμε τὸν ἑαυτόν μας καὶ μετὰ τὴν ὅλην κοινωνίαν. Πεινῶμε καὶ διψῶμε νὰ ἔλθῃ καὶ νὰ ἐπικρατήσῃ ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν γῆ καὶ νὰ ἐκτοπίζωμε τὸν κοσμοκράτορα τοῦ αἰῶνος τούτου, τὸν χαιρέκακον διάβολον. Δὲν εἴμεθα οὔτε ἀργόσχολοι, οὔτε εἰς τὴν ἀκμὴν τῆς ἡλικίας μας, ἀλλὰ, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, δυστυχῶς, ὑπερήλικες, ἀσθενεῖς καὶ λίαν πεφορτισμένοι. Παρ᾿ ὅλα ταῦτα, ἠθικὸν καθῆκον ἐπιτάσσει ἡμᾶς νὰ ἐργαζώμεθα ὄχι μόνον χωρὶς ἀμοιβές, ἀλλὰ νὰ μοχθοῦμεν ἰδίοις ἐξόδοις καὶ νὰ ἀναλλισκώμεθα ἀπὸ πρωίας μέχρι νυκτός, διὰ νὰ ἐπικρατήσουν τὰ κοινωνικὰ προστάγματα τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου, ὡς π.χ.: «…τὸ ὑμῶν περίσσευμα εἰς τὸ ἐκείνων ὑστέρημα, ἵνα καὶ τὸ ἐκείνων περίσσευμα γένηται εἰς τὸ ὑμῶν ὑστέρημα, ὅπως γένηται ἰσότης…» (Β’ Κορ. Η’, 13-4) (νὰ δίνωμε ἀπὸ τὸ περίσσευμά μας, γιὰ νὰ συμπληρώνωμε τὸ ὑστέρημα τῶν ἄλλων καὶ ἔτσι νὰ ὑπάρχῃ ἰσότητα) καὶ «…Μανθανέτωσαν δὲ καὶ οἱ ἡμέτεροι καλῶν ἔργων προΐστασθαι εἰς τὰς ἀναγκαίας χρείας, ἵνα μὴ ὦσιν ἄκαρποι» (Τίτον Γ’, 14) (νὰ κάνωμε καλὰ ἔργα, γιὰ νὰ μὴ πᾶνε ὅλα χαμένα).

Δηλαδὴ πρῶτα δικαιοσύνη καὶ μετὰ ἐλεημοσύνη, διδάσκοντες διὰ τοῦ παραδείγματός μας, ἐφαρμόζοντες τὸ Παύλειον «…ἔχοντες τροφὰς καὶ σκεπάσματα τούτοις ἀρκεσθησόμεθα...» καὶ ὄχι νὰ ἔχωμε καὶ καταναλώνωμε πολλαπλάσια ἀπ'ὅ,τι χρειαζόμεθα, διότι μὲ τὰ πολλαπλάσια ὄχι μόνον τὴν ψυχήν μας  «δολοφονοῦμε» ἀλλὰ ἀκόμη καὶ τὸ σῶμα μας καταστρέφομε, δημιουργοῦντες διὰ τῆς παχυσαρκίας πιέσεις, σακχαροδιαβήτην, καρδιακὰ νοσήματα κ.λπ, κ.λπ. Ἄν δὲν ἐπιθυμοῦν πολλοὶ νὰ παραδεχθοῦν τὰ σωτήρια Εὐαγγελικὰ μηνύματα, ἄς ἀκολουθήσουν τὴν συμβολὴν τοῦ Σωκράτους «ὅσας ὀλιγωτέρας ἀνάγκας ἔχει ὁ ἄνθρωπος, τόσον πλησιέστερον πρὸς τὸ θεῖον ἐστί, τὸ γὰρ θεῖον ἀνενδεές ἐστί». Μόνον τοιουτοτρόπως θὰ ἐπιτυγχάνουν νὰ ἀνακουφίζωνται οἱ δεινοπαθοῦντες συνάνθρωποί μας σωματικὰ καί, κυρίως, νὰ ἀναγεννῶνται πνευματικά, πρὸς δόξαν Θεοῦ.

2. Δὲν παρακινούμεθα εἰς τὸ ἔργον μας ἀπὸ ἰδιοτέλειες ἤ ὑστεροβουλίες ἤ ὑποχθόνιες σκοπιμότητες ἤ προσπάθειαν ἀναδείξεως φήμης συγκεκριμένων προσώπων. Ὅλα ὅσα πράττομεν, τὰ ἐπιτελοῦμε συλλογικῶς καὶ ἀφανῶς, χωρὶς ἴχνος ἐλατηρίων ἰδιοτέλειας, ἐθνικιστικῶν ἤ κυριαρχικῶν- ἐξουσιαστικῶν τοιούτων.

   Ὅσα πράττομεν, τὰ ἐκπληρώνομεν ἐνσυνειδήτως, διὰ νὰ διατυμπανίζωμε τὴν ἀποστροφήν μας πρὸς τὸν σύγχρονον παντοειδῆ ἀλκοολισμόν, τὰ ναρκωτικά, τὶς ἀνέσεις, τὴν κοινωνικὴν ἀδιαφορίαν, τὴν ἀνευθυνότητα, τὴν ἀναισθησία, τὸ προσωπικὸν «βόλεμα», τὴν ἀπληστίαν τῆς γαστρὸς καὶ τοῦ ὑπογαστρίου καὶ ἐν γένει τοῦ μηδενισμοῦ...

   Πιστεύομεν ὅτι ὁ σοφὸς ἄνθρωπος δὲν πρέπει νὰ ἀναπαύεται, ἀλλὰ πρέπει νὰ ἀναλογίζεται τὶς συνέπειες τῶν πράξεών του. Διότι αὐτὸ εἶναι τὸ ὕψιστον νόημα τῆς ἀνθρωπίνης ἱστορίας, αὐτὸ εἶναι τὸ μήνυμα τοῦ Οὐρανοῦ, δηλαδὴ τοῦ προορισμοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς, ποὺ εἶναι ἡ ἠθικὴ τελείωσις καὶ ὄχι νὰ κορέσωμεν τὸν ἑαυτόν μας ἀπὸ ἠδονές, πλούτη καὶ δόξα.

   Ἔχομεν συνείδησιν, ὅτι ἁπλῶς πράττομεν ἐν σμικρύνσει τὸ καθῆκον μας. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ ἐπιτελέσωμεν πολλαπλάσια, ἐὰν εὑρίσκαμε ἔμπρακτον κατανόησιν καὶ ὅλοι οἱ νουνεχεῖς καὶ ὑγιῶς ἐθνικά, κοινωνικὰ καὶ θρησκευτικὰ σκεπτόμενοι πανέλληνες, ὅλοι οἱ ἀγαθοπροαίρετοι Κηρυναῖοι καὶ καλοὶ Σαμαρεῖται μᾶς συμπαρίσταντο πρὸς ἀντιμετώπισιν τῶν σατανικῶν ἀντιξοοτήτων...

    Μοιράσου το:
     
  •   
  •   
  •   
  •   
Developed by © mpistiries.com